« »
 
STAGNUS 1, STAGNUS 2.
[]« 1 stagnus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 576a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/STAGNUS1
1. STAGNUS, pro Scaquus, ni fallor. Vide Scacci 1. et Scaqueti. Statuta Guidonis Abb. Crassensis ann. 1377. apud [] Stephanot. tom. 10. Fragm. Hist. MSS :
Item Statuimus et ordinamus ut nullus subditorum nostrorum Monachorum infra septa dicti monasterii vel extra ubicumque ad taxillos ludat, sive ille ludus fiat cum solis taxillis vel cum aleis seu Stagnis, vel alio quocumque nomine nuncupentur. Alias in contra facientes sententiam excommunicationis ferimus in his scriptis ; quam sententiam contra tales ludentes ad taxillos sic intelligimus et etiam declaramus, quod ludentes ad aleas seu Stagnos, licet cum taxillis, ad comestibilia et potabilia, etc.
Vide Stater.
[]« 2 stagnus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 576b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/STAGNUS2
2. STAGNUS, adject. Strictus, pressus. Guido de Vigevano de Modo expugnandi Terram S. cap. 8. ex Cod. Colbert. 5080 :
Ex istis (assidibus) fiat fundus navis bene cusitus et Stagnus, taliter quod aqua non possit ingredi.... et assides ipsius sponde sint fortiter cusite et Stagne.
Charta ann. 1451. ex Archivo Piscator. Massil. :
Petierunt quod valeant visitare tonairas omnes quotiescumque voluerint ut sint Stagnæ et natatæ, ac altitudinis et longitudinis debitæ.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Stagnum Ferrum. Canones Hibern. apud Marten. tom. 4. Anecd. col. 18 :
Si quis ancillam alterius apprehenderit fugientem, et a domino suo potuerit evadere, Stagnum ferrum merito accipiat.
Hoc est fortassis, calido ferro signetur. Vide Scara 1.