« »
 
TESA, TEYSA 1, TEYSA 2, THEISA.
[]« Tesa » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 082c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TESA
TESA, Gall. Toise, Mensura sex pedum. Occurrit in Charta ann. 1270. apud Menester. in Probat. Hist. Lugdun. pag. 13. col. 2. et in voce Bocheta.
Tesa Candelæ, Gall. Toise de chandelle. Dabantur nempe candelæ regiis officialibus ad mensuram tesiæ. Fundatio Capellæ B. Mariæ in Palatio Paris. ann. 1154. tom. 3. Hist. Paris. pag. 119 :
Quotiens et quamdiu Rex sive Regina, sive etiam proles regia fuerit Parisius, Capellanus qui in capella B. Mariæ servierit, quatuor panes et dimidium vini sextarium, et Tesam candelæ, et duos denarios quotidie habebit pro coquina.
Charta S. Ludovici ann. 1248. apud Du Bois tom. 2. Hist. Eccl. Paris. pag. 400 :
Habebit præterea dictus capellanus in liberationibus per diem,... quatuor panes, unum sextarium vini, quatuor denarios pro coquina, et duas Tesias candelæ.
Charta ejusdem Regis ann. 1269. apud Sammarthanos in Archiepiscopis Senonensibus :
Capellanus habebit liberationem suam integram, scilicet 4. panes, et dimidium sextarium vini, et pro coquina 2. denarios, unam Tesam candelæ.
Vide Teisia.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
◊ Ubi Tesa candelæ idem esse videtur quod Pongnée de chandoille dicitur in Statuto Philippi V. Regis Franc. pro Hospitio suo ann. 1317. Vide Puginata. Tesam candelæ interpretatur Lobinellus in Glossario ad Hist. Paris. libram ceræ in sex candelas divisam. Vide Torchia.
P. Carpentier, 1766.
◊ Ordinat. pro hospit. reg. ann. 1317. Reg. Cam. Comput. Paris. sign. Noster fol. 79. r° :
Item la chambre le Roy aura pour chandoille à alumer pour Toise et pour cierge, ce que mestier sera.
[]« 1 teysa » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 092b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TEYSA1
1. TEYSA, Teysia, Idem quod Teisia, Mensura sex pedum, Gall. Toise, in Statutis civitatis Astæ Collat. 17. cap. 71. Vide Ripperia in Riperia et Rondellum 2.
[]« 2 teysa » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 092b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TEYSA2
2. TEYSA, Strues, Gall. Tas. Stat. Avellæ ann. 1496. cap. 52. ex Cod. reg. 4624 :
Quæ ceperit vel exportaverit aliqua aliena ligna.... de ligneriis, vel Teysis, seu alio amasso seu fassinerio lignorum, etc.
[]« Theisa » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 095c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/THEISA
THEISA, Mensura sex pedum, Gallice Toise, in Statutis Montis-regalis pag. 198. Vide Teisa.