« »
 
TAUCA, THOCA, TOCA 1, TOCA 2, TOCH.
[]« Tauca » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 039b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TAUCA
TAUCA, Idem videtur quod Hispanis Toca, Capitis velum, plagula. Testam. reginæ Mafaldæ ann. 1256. tom. 1. Probat. Hist. geneal. domus reg. Portugal. pag. 33 :
Item mando domnæ Orracæ Sancii sorori meæ..... quatuor Taucas..... Item domnæ Adaræ Petri.... quatuor Taucas serici.... Item sorori meæ Constantiæ mando,... quatuor Taucas serici et tres cabos de auro.
[]« Thoca » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 101b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/THOCA
THOCA, Flavus, vel vestis, in Glossis Isid. Legendum omnino videtur Toga, ut pro Flavus, Latus clavus, uti jam dictum est in Flavus. Vide Grævium.
[]« 1 toca » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 117a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TOCA1
1. TOCA, Tocha. Glossæ Isidori : Toca, is calculus dictus est, computo solo pilis quod sibi componunt. Calx enim est lapis, calculus diminutivum. Locus mendosus. Legit Grævius, Tocuis, calculus dictus est, etc. Vossius lib. 2. de Vitiis serm. cap. 18. Tocua, observatque Tocha pro calculo etiam esse apud auctores de limitibus agrorum :
Trifinium quam maxime quando constituimus cum signis, id est cineribus aut carbonibus, et calce ibidem construximus, et superduximus, et super Tocham monticellum constituimus.
Eidem Vossio videtur et ad Græcos manasse, quando Tzetzi Chil. 12. pro calculo dicitur τζόγη, nisi τζόγη ex Schacus sit, hoc est, calculus. Meursius ibi legit τζόχαι. Vide Glossarium mediæ Græcitatis in hac voce.
[]« 2 toca » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 117a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TOCA2
2. TOCA, Rugatus pileolus, Gall. Toque. Menotus Serm. fol. cxx :
Pulchram camisiam rugis plenam supra collum, bombicinum elegans velutium, Tocam Florentinam, crines crispatos, etc.
Utitur rursum infra. Vide Togua.
[]« Toch » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 117a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TOCH
TOCH, Tocha. Vide Toc, et Toca 1.