« »
 
TORNERIUS 1, TORNERIUS 2.
[]« 1 tornerius » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 131b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TORNERIUS1
1. TORNERIUS, Idem qui Tornator, in Catalogo Sodalium antiquæ Confraternitatis B. M. in Ecclesia ejusdem B. M. Deauratæ Tolosanæ.
P. Carpentier, 1766.
◊ Comput. ann. 1412. inter Probat. tom. 3. Hist. Nem. pag. 205. col. 1 :
Solverunt Johanni Russi, Tornerio, pro faciendo pomellos in bordonibus pavalhoni et asta banderiæ, etc.
[]« 2 tornerius » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 131b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TORNERIUS2
2. TORNERIUS, Particeps, qui prædium vel feudum cum aliis possidet. Reg. feud. Aquit. ex Cam. Comput. Paris. sign. JJ. rub. fol. 16. r° :
Parrochia de Lopa quinquaginta solidos, de quibus solvit stagia de Labatut, cum suis Torneriis, qui sunt in parrochia de Camarsaco.
Vide supra Tornalerius et infra Turnarius.