« »
 
VINADA 1, VINADA 2, VINADA 3.
[]« 1 vinada » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 336c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/VINADA1
1. VINADA, Gall. Vinade, in Consuetudine Marchensi, dicitur obligatio, qua qui possidet prædium villanum, seu servile, tenetur semel in anno, vinum domini cum duobus boum jugis et carro in ejus domum deducere, nisi malit dominus quindecim solidos sibi pro hisce operis præstari, art. 138. 139. 140. etc. 192. 430. et in Arvernensi cap. 25. art. 21. Vide Vinagium 3. et Vinata 2.
[]« 2 vinada » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 336c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/VINADA2
2. VINADA, ut Vinagium 2. Vide in hac voce. Charta ann. 1201. inter Instr. tom. 2. Gall. Christ. novæ edit. col. 323 :
Unum sextarium frumenti, et unam saumam vini ad Missas cantandas in Faezia pro redemtione animæ meæ totiusque generis mei, de frumentada et de Vinada, quæ censualiter in terra et podio Johannis sine contradictione nuncio domus de Faezia omnibus annis præcipio reddendam.
Tabul. S. Petri de Cella-froini in pago [] Engolism. 12. circ. sæc. :
Dedit Deo et S. Petro et servitoribus ejus quosdam redditus qui dicuntur Vinade, quos famuli ejus accipiebant de terra S. Petri.
Vide Vinata 1.
[]« 3 vinada » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 337a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/VINADA3
3. VINADA. Inventar. ann. 1476. ex Tabul. Flamar. :
Item plus unam barriquam poculo sive Vinada plenam.
Vinum acidum aquæ mixtum pro vili plebecula, Gall. Piquette.