« »
 
VIRA 1, VIRA 2, VIRA 3.
[]« 1 vira » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 346c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/VIRA1
1. VIRA, Uxor. Formula 37. ex Baluzianis :
Dum omnipotens Deus concessit jugale consortium, et tale permissum dedit et in omnibus, ut unusquisque cum Vira sua nubat juxta consuetudinem anteriorum Christianorum, etc.
[]« 2 vira » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 346c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/VIRA2
2. VIRA, ut Viratonus, Teli species. Vide in hac voce.
P. Carpentier, 1766.
◊ A Gallico Vire, eadem notione. Lit. remiss. ann. 1380. in Reg. 118. Chartoph. reg. ch. 331 :
Partie d'iceulx arbalestiers eussent traict de l'un bersail à l'autre et feussent alez après le traict de leurs Vires ès parties du bersail ou traict avoient..... Ainsi que ledit Eslie eust desnoqué son arbaleste, sa Vire encontra ledit de la Chapelle, etc. Vireton,
in aliis ejusd. ann. ibid. ch. 170. Aliæ ann. 1396. in Reg. 151. ch. 12 :
La Vire ou boujon, dont icellui du Quesnoy jouoit et que paravant il avoit entezé, etc.
An inde Virailles nuncupatum locum, in Lit. remiss. ann. 1402. ex Reg. 157. ch. 270 :
Une piece de cuir, appellée Virailles.
An a Gallico Virer, abigere ? Vide mox in Virare 3.
[]« 3 vira » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 346c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/VIRA3
3. VIRA, f. pro Bira, Fossa. Vide supra Bivia. Lit. admort. ann. 1375. in Reg. 109. Chartoph. reg. ch. 401 :
Item in quadam petia campi..... confrontante cum honore hæredum Guerandi Janesii,... vallato sive Vira in medio.