« »
 
[]« Baldantia » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 534b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BALDANTIA
BALDANTIA, Alacritas, festinatio, Italis Baldanza. Bartholomæi Scribæ Annal. Genuens. lib. 6 ad ann. 1243. apud Murator. tom. 6. col. 503 :
Quare Pisani galeas lxxx. cum magna Baldantia munierunt.
Vide Baldaciter.
P. Carpentier, 1766.
◊ Unde iisdem Baldanzosamente, Alacriter, audaciter, et nostris Baudement, eodem sensu. Annal. regni S. Ludov. edit. reg. pag. 181 :
Quant li roys Loys vit que li cuens de la Marche ot refusé si Baudement à faire houmage à son frere, si fu moult iriez.
Vide ibid. Glossar. Conf. Glossar. Germ. voc. Bold et Bald, et infra Baltha. Adel. Graffii Thesaurum linguæ Francic. vol. 3. col. 108.