« »
 
[]« Carratio » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 185a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CARRATIO
CARRATIO, Caritio. Codex MS. Irminonis Abb. San-German. fol. 79. col. 2 :
Solvit ... de lignaricia denar. iiii. de Carratione pedalem i. scindolas l.
Ibid. fol. 86. verso 2. col. 2 :
Solvit de Carritione pedalem i. pullos iii. ova xv.
Propter adjunctas voces, pedalem, et scindolas conjecto Carrationem hic idem esse quod Quadrationem, Gall. Equarrissement, seu quamlibet ligni fabricationem domino debitam a vassallis ; etsi magna est affinitas vocum Carratio et Carritio cum Carro suisque derivatis, quæ vecturæ onus significant. Vide Carreda et Scaritio, in Scarritio. Guerardo Ligna in quadrum secta.
P. Carpentier, 1766.
◊ Mihi Præstatio esse videtur pro paxillis ; est enim