« »
 
MAILLA 1, MAILLA 2, MELLA 1, MELLA 2, MELLA 3.
[]« 1 mailla » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 181a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MAILLA1
1. MAILLA, Eodem significatu. Charta Henr. ducis Brab. pro commun. Bruxel. ann. 1229. ex Cod. reg. 10197. 2. 2. fol. 23. r°. :
De percussione Maillæ vel extractione crinium,... tres libræ solventur.
[]« 2 mailla » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 181a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MAILLA2
2. MAILLA, Species monetæ minutioris, quam a Medallia contractam, docemusin Dissertatione de Nummis inferioris Imperii, vulgo Maille. Charta 1144. pro Montealbano, apud Catellum in Comitib. Tolosan. pag. 323 :
Collaudarius extraneus, qui attulerit salem, ibi præbeat domino unam Maillam, et collaudarius, qui extraxerit salem, præbeat unum pogesum.
Vide Medalla.
[]« 1 mella » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 332a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MELLA1
1. MELLA, Mensuræ annonariæ genus. Charta Willermi Archiep. Remens. ann. 1190. ex Tabular. S. Medardi Suession. :
Habeat duodecim denarios et Mellam frumenti et avenæ ; similiter et de equis carrucarum duos solidos et prædictam annonæ mensuram.
Charta ann. 1265. in eodem Tabul. :
Ecclesia indulsit ei....... Molam frumenti et Molam avenæ.
Ubi in recentiori Chartul. legitur Mella.
P. Carpentier, 1766.
◊ Melle, eodem intellectu, in Charta ann. 1330. ex Reg. 66. Chartoph. reg. ch. 421 :
Item deus sistiers de blé, trente sis soulz, trois Melles et six gallois rendables.
[]« 2 mella » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 332a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MELLA2
2. MELLA, f. Mespilum, Occitanis, aliisque Mesle, Parisiis Nefle. Charta ann. 1203. in Chartul. S. Vandreg. tom. 1. pag. 126 :
Ad Natale Domini tres capones et tres denarios, ad Pascha lx. ova et tres denarios feodi, et ad festum S. Martini dimidium bossellum Mellarum.
[]« 3 mella » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 332a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MELLA3
3. MELLA. M. Robertus de Sorbona in Serm. de Conscientia :
Et certe Magistri illi quantumcunque probi essent, possunt bene ponere Mellas suas, quia nullos haberent auditores.
Gesta Tancredi apud Marten. tom. 3. Anecd. col. 136 :
Æstuat, furit, dolet, se non sibi tulisse vellera dolet, Mellæ, auri venam ab infimis terræ eruisse cavernis.
Nec magis agnosco vim vocis Gallicæ Meles, quam ex Perceval laudat Borellus :
Unes armies riches et beles,
Dont d'or et d'argent sont les Meles.