« »
 
[]« Patile » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 212b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PATILE
PATILE. Ager pascuus, pratum. Charta ann. 1282. ex Bibl. reg. cot. 16 :
Vendimus... quoddam Patile terræ, nostrum a cœlo usque in abissum, quod habemus et pertinet ad nos.
Charta admort. pro capit. Anic. ann. 1417. in Reg. 170. Chartoph. reg. ch. 60 :
Item pro quodam hospicio cum grangia, curte, Patilibus invicem contiguis.
Alia ann. 1445. in Reg. 177. ch. 121 :
Item acquisivit quoddam casale cum suo Patili, sitis Anicii in claustris.
Quo ultimo loco pratulum, vulgo Préau, intellige. Vide Pratellum.
P. Carpentier, 1766.
◊ Patoueil vero Cœnosam lacunam, vulgo Bourbier, mare, sonat, in Lit. remiss. ann. 1473. ex Reg. 195. ch. 979 :
Icelle femme tumba le visaige adens en ung petit Patoueil, qui estoit en la rue,... et là en l'eaue dudit Patoueil estouffa.