1. PRÆVENTIO. Charta ann. 961. inter Instr. tom. 2. novæ Gall. Christ. col. 409 :

Sponte omnes feodales possessiones quas habebat a latere dicti cœnobii, usque ad mare consistentes, censibus, cultibus... cum omni jure castellanerii et Præventionis... cessit et transportavit in perpetuum.

Ubi præventio de mero imperio et jurisdictione suprema intelligenda videtur, cum juri Castellani subjiciatur, Castellano quippe jure suo castellum habere cum mero imperio et suprema jurisdictione competebat. Cæterum Præventio apud Practicos dicitur, cum ejusdem rei personæve jurisdictio penes duos judices est, et alter cognoscere prius cœpit : vel jus illius qui prior agit accusatus.

2. PRÆVENTIO, Inquisitio juridica. Libert. S. Anton. in Ruthen. ann. 1369. tom. 6. Ordinat. reg. Franc. pag. 503. art. 8 :

Quod omnes informationes, Præventiones, inquestæ, scripturæ et processus incœptæ sive factæ, etc.

Libert. Sarlat. ann. 1370. tom. 5. earumd. Ordinat. pag. 342. art. 11 :

Concedimus eisdem, quod ipsi consules... ratione fractionis salvægardiæ, aut pro aliis quibuscumque criminibus, excessibus, forefactis sive delictis, pro quibus deberet sequi punitio corporalis vel pecuniaria, nullatenus ponantur in inquesta sive Præventione per aliquos officiarios regios, nisi debita et sufficienti informatione præcedente.

Aliæ Lit. ann. 1372. ibid. pag. 587 :

Anullantes omnes processus, informationes, Præventiones seu inquestas contra ipsos et eorum quemlibet.

Nisi sit Libellus, quo quis aliquo crimine accusatur ; eo etenim sensu intelligendus videtur.