« »
 
PROCURATIA 1, PROCURATIA 2.
[]« 1 procuratia » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 519c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PROCURATIA1
1. PROCURATIA, Idem quod Procuratio. Matth. Paris ann. 1245 :
Procuratiæ et munera exiguntur, sibi (Legato Apost.) festinanter transmittenda.
Litteræ Edwardi III. Reg. Angl. ann. 1348. apud Rymer. tom. 5. pag. 631 :
Licentiam dedimus præfatis Cardinalibus quod ipsi per procuratores suos Procuratias suas, eisdem Cardinalibus per dictam sedem Apostolicam... concessas, levare, colligere et percipere possint.
[]« 2 procuratia » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 519c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PROCURATIA2
2. PROCURATIA, apud Italos, Districtus, officium vel camera Procuratoris, [] seu ejus Magistratus, quem Procuratorem vocant. Acta SS. tom. 2. Junii ubi de Reliquiis S. Antonii de Padua pag. 747 :
Rogetur etiam capsarius Procuratiæ, ut ex numero lipsanothecarum... pulchriorem ac digniorem seligat.
Chron. Andr. Danduli apud Murator. tom. 12. col. 497 :
Quæ (Chronicæ) fuerunt diutissime et sunt in nostra Procuratia S. Marci, etc.
Vide Procurator Reipublicæ.