« »
 
[]« Tafuranea » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 012b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TAFURANEA
TAFURANEA, Aleatorium. Concilium Terracon. ann. 1317. apud Marten. tom. 7. Ampl. Collect. col. 307. cap. 7 :
Abstineant (Clerici) a negotiationibus et aliis actibus inhonestis, et specialiter carnificum seu macellorum...... nec Tafuraneas teneant, nec in eis etiam conversentur.
Vide mox Tafuria.
P. Carpentier, 1766.
◊ Melius Tafuraria in Cod. MS. ejusd. Conc. :
Moneantur (clerici) quod nec Tafurarias exerceant.
Hispan. Tahureria.
P. Carpentier, 1766.
◊ Gallicum vero Taffurier, Aptare, apponere sonat, ut opinor, in Comput. Rob. de Seris ab ann. 1332. ad ann. 1344. ex Reg. 5. Chartoph. reg. fol. 4. r° :
Une selle de guerre, les arçonnieres devant et [] derriere de cordouan vermeil. Taffurié sur orprise.