« »
 
ACCEPTABULUM 1, ACCEPTABULUM 2, ACCEPTABULUM.
[]« 1 acceptabulum » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 043c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ACCEPTABULUM1
1. ACCEPTABULUM. Papias MS. Ecclesiæ Bituricensis : Acceptabulum, quarta pars eminæ, dictum quod acetum ferat ; duas uncias retinet et sex scrupulos. Acetabulum, Plinio lib. 21. cap. 34. est etiam heminæ quarta pars et continet drachmas 15. Cod. reg. 4778 :
Acitabulum quarta pars eminæ est, duodecim dragmas appendens.
Vide Acetabulum.
[]« 2 acceptabulum » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 043c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ACCEPTABULUM2
2. ACCEPTABULUM, ut Acetabulum, Scutella acetaria. Glossar. Lat. Gall. ann. 1348. ex Cod. reg. 4120 : Acceptabulum, Gall. Saucier, vas in quo servatur acetum, et derivatur ab hoc nomine acetum, Gall. Aisiers. Aisiels et Aisil olim nostris, Acetum, vulgo Vinaigre. Mirac. Mss. B. M. V. lib. 1 :
Mais au malfé n'est pas aisiels,
Ains li est aigres com Aisiels.
Bestiarius Ms. ubi de J. C. in cruce :
L'Aisil but et le fiel gousta.
Charta ann. 1285. in Chartul. 1. Flandr. ch. 372. ex Cam. Comput. Insul. :
Del Aysil c'on i vendera (à Lille) à broke, dou lot, j. den.
[]« Acceptabulum » (par L. Favre, 1883–1887), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 045c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ACCEPTABULUM3
ACCEPTABULUM. Ut ACETABULUM. Dief.