![[]](img/image.png)
«
2 bandeiare » (par P.
Carpentier, 1766), dans
du Cange,
et al.,
Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 546b.
http://ducange.enc.sorbonne.fr/BANDEIARE2
2. BANDEIARE, Agrum vel pascua sub
banno tenere, ita ut iis uti nulli liceat, ob idque
Banderios seu custodes ponere, et mulctas ex infracto banno exigere. Pariag. ann.
1320. ex Lib. rub. Cam. Comput. Paris. fol. 568. r°. col. 1 :
Volentes eciam...
parcere laboribus et expensis ad infrascriptum pariagium et associationem super mero et
omni alta et bassa justitia seu jurisdictione et Bandeiandi jure dicti castri,.... et
eciam super incursibus quibuscumque prædictæ altæ et bassæ jurisdictionis ac Bandeiandi
juris,.... consenserunt.... quod.... omnis altæ et bassæ jurisdictionis exercitium,
banna eciam omnia, et Bandeiandi, et pro bannis et talis pignorandi et puniendi jura....
remanebunt domino regi.
Pactum inter dom. de Lisigniaco et de Pedenacio ann.
1331. in Reg. 69. Chartoph. reg. ch. 180 :
In locis dubiis, quantum ad
jurisdictionem omnimodam, altam et bassam, et usum depascendi et Bandeiandi, ponantur
termini sive fines.
Charta ann. 1332. in Reg. 66. ch. 947 :
Item et super
eo quod homines seu universitas de Mirapisce nituntur impedire universitatem et
singulares homines de Genestaribus in suo jure et usu Bandeiandi et depascendi.
Vide supra
Bandairagium et infra
Bannejare 2.