![[]](img/image.png)
«
2 benda » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans
du Cange,
et al.,
Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 624a.
http://ducange.enc.sorbonne.fr/BENDA2
2. BENDA, Fascia, Limbus, instita, Gall.
Bande. Acta SS. Junii tom. 4. pag. 579. E.
de S. Etheldreda :
Est etiam ibi quædam Benda, quæ in collo morientis fuit
circumligata, celerem patientibus hanc infirmitatem meritis Sanctæ Virginis conferens
sanitatem.
Alium locum vide in
Arcedo, ubi
Benda sumitur pro Tænia, qua vena incisa ligatur. Vide
Binda.
P. Carpentier, 1766.
◊ Banquele, eadem, ut
videtur, notione, in Lit. remiss. ann. 1391. ex Reg. 141. Chartoph. reg. ch. 228 :
Une sainture d'argent sur un tissu de soye à clos rons dorés, et entre deux à
blans Banqueles.
Vide infra
Bendatus. Pro Limbo
acupicto, nostris vulgo
Orfroy, in Comput. MS. fabr. S. Petri Insul. ann. 1523 :
Item pro duobus capuciis et Bendis, Gallice Orfrois, factis pro duabus cappis
albis aureis, iij. c. lib.
![[]](img/image.png)