« »
 
BENDA 1, BENDA 2, BENDA 3, BENDA 4.
[]« 1 benda » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 624a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BENDA1
1. BENDA, Lamina, Gall. Lame. Inventarium Ecclesiæ Noviom. ann. 1419. ex Archivo ejusdem :
Item unum altare benedictum, de marmore, bordatum de cupro, habens duas Bendas argenteas.
[]« 2 benda » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 624a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BENDA2
2. BENDA, Fascia, Limbus, instita, Gall. Bande. Acta SS. Junii tom. 4. pag. 579. E. de S. Etheldreda :
Est etiam ibi quædam Benda, quæ in collo morientis fuit circumligata, celerem patientibus hanc infirmitatem meritis Sanctæ Virginis conferens sanitatem.
Alium locum vide in Arcedo, ubi Benda sumitur pro Tænia, qua vena incisa ligatur. Vide Binda.
P. Carpentier, 1766.
◊ Banquele, eadem, ut videtur, notione, in Lit. remiss. ann. 1391. ex Reg. 141. Chartoph. reg. ch. 228 :
Une sainture d'argent sur un tissu de soye à clos rons dorés, et entre deux à blans Banqueles.
Vide infra Bendatus. Pro Limbo acupicto, nostris vulgo Orfroy, in Comput. MS. fabr. S. Petri Insul. ann. 1523 :
Item pro duobus capuciis et Bendis, Gallice Orfrois, factis pro duabus cappis albis aureis, iij. c. lib.
[]
[]« 3 benda » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 624b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BENDA3
3. BENDA, Fibula ferrea, nostris Bende vel Patte. Comput. eccl. S. Vulfr. Abbavil. MS. ann. 1450 :
Item dicto Petro pro quadam serrura nova cum cramponibus ad Bendas, flagello dictæ portæ apposita cum clavi, vij. sol.
Hinc Entrebende, dici videtur quodvis vinculum, in Lit. remiss. ann. 1405. ex Reg. 160. Chartoph. reg. ch. 130 :
On trouva icellui deffunt pendu et estranglé par le moien d'une corde mise et tenant à un bauch ou Entrebende dudit hostel.
[]« 4 benda » (par L. Henschel, 1840–1850), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 624b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BENDA4
4. BENDA, Sodalitium, turma hominum, Gall. Bande. Anton. de Musica de reb. a Car. V. gestis ap. Mencken. tom. 1. Script. pag. 1296 :
Turmis, vulgo Bendis.
Ibid. pag. 1201 :
Cum equitibus diversarum turmarum, vulgo Bendis.
Adel.