« »
 
BOTUM 1, BOTUM 2, BOTUM 3, BOTUM 4.
[]« 1 botum » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 718b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BOTUM1
1. BOTUM, Finis, limes, Gall. Bout. Chartul. S. Vandreg. tom. 1. pag. 1022. ad ann. 1280 :
Aboutantem ad keminum domini Regis in uno Boto.
Vide Butum.
[]« 2 botum » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 718b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BOTUM2
2. BOTUM, vel Botus, f. Idem ac Botagium, quod vide in Butta 3. nisi Botum hic derivatum sit a Saxonico Bot, Compensatio, reparatio, emenda, quo posito idem esset, quod jus mulctas pro delicto impositas percipiendi. Transactio inter Abbatem et Crassenses monachos ann. 1351. ex lib. viridi fol. 53 :
Habet, tenet et possidet Botum, fortiam, redditus et proventus agrayrales cum medietate decimæ, etc.
[]« 3 botum » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 718b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BOTUM3
3. BOTUM, Tudicula, clava campanæ Gall. Battant, ut videtur. Apocha ann. 1435. inter Probat. tom. 3. Hist. Nem. pag. 248. col. 2 :
Pro aptando Botum campanæ curiæ regiæ ordinariæ Nemausi, etc.
Vide supra Bottus 2.
[]« 4 botum » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 718b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BOTUM4
4. BOTUM, Lignum quodvis fractum, vel usu detritum. Charta ann. 1239. inter Probat. Hist. Sabol. pag. 349 :
Omnes transeuntes mercatores per cheminos forestæ supradictæ, qui costumas dicto Jacobo debuerint, poterunt capere in dicta foresta, pro unaquaque quadriga, duodecim hairas eisdem necessarias, et essolium novum, et banchart,.... si eis necesse fuerit in præsenti, dum tamen Bota illa, quæ transmutaverint, in nemore dimittant.
Leg. f. Bosca. []