![[]](img/image.png)
«
4 gruma » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans
du Cange,
et al.,
Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 119b.
http://ducange.enc.sorbonne.fr/GRUMA4
4. GRUMA,
βασιλιϰὴ γνώμη. Gloss. Lat. Græc. id est, Regia
mensura, vel norma ;
γνώμη enim hic est pro
γνώμων : pro qua Latini dixere
Groma vel
Gruma.
Adde ex Castigat. :
Gruma,
γνώμων.
Cod. reg.
Figura
geometricalis.
Groma, ut habet Festus,
appellatur genus machinulæ cujusdam, quo regiones agri
cujusque cognosci possunt, quod genus Græci dicunt
γνώμονα. Præsertim intelligitur mensura, qua flexæ viæ
ad lineam diriguntur. Vide Forcellin.
in
Groma. Hinc
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Grumare, Metiri. Gloss. Lat. Græc. :
Grumat, μετρεῖ. Grumari, ϰαταστρέψαι.
Vide
Lexica Martinii, ac præsertim Caroli de Aquino : ubi nihil desideratur ad explanationem
vocis
Groma.