« »
 
OFFRA 1, OFFRA 2.
[]« 1 offra » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 039a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/OFFRA1
1. OFFRA, Præstatio, quæ a subditis regi vel domino offertur, oblatio, a Gallico Offre. Lit. Ludov. comit. Andegav. ann. 1369. inter Probat. tom. 4. Hist. Occit. col. 302 :
Nobis nomine regio facta fuit Offra seu oblatio de certa summa pecuniæ, etc.
Charta ann. 1387. in Reg. 132. Chartoph. reg. ch. 54 :
Stephanus Alberti obtulit centum libras Turonenses ; quæ Offra fuit per dictum commissarium acceptata.
Lit. ann. 1405. tom. 9. Ordinat. reg. 103 :
Promittimus quod si quod a talibus notariis habitum seu levatum extiterit a medio anno citra, eisdem reddatur, seu de quota pro præsenti Offra eis contingente, deducatur aut defalquetur.
[]« 2 offra » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 039a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/OFFRA2
2. OFFRA, Oblatio, quæ in exequiis inter Missæ solemnia fieri solet. Comput. ann. 1393. inter Probat. tom. 3. Hist. Nem. pag. 125. col. 1 :
Item dicti domini consules ordinaverunt dari in Offra dicti cantaris,.... cuilibet offerenti et venienti in ecclesia pro ofrendo, j. candelam cum una alba,....... in qua Offra fuerunt positi vij. franci, xij. grossi, etc.
Vide supra Offertorium.