« »
 
SCAFA, SCAFFA 1, SCAFFA 2, SCAPHA, SCHAFA, SCHAPHA.
[]« Scafa » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 326b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SCAFA
SCAFA, Vas culinarium, Gallice Cuillier à pot. Fortunatus lib. 6. Poem. 10. de Coco :
Cui sua sordentem pinxerunt arma, colorem,
  Frixuræ, cucumæ, Scafa, patella, tripes.
[]« 1 scaffa » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 326b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SCAFFA1
1. SCAFFA, Scaffia, Mensura. Vide Scapha.
[]« 2 scaffa » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 326b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SCAFFA2
2. SCAFFA, Italis, Siliqua, Gall. Cosse. Georg. Stella in Annal. Genuens. apud Murator. tom. 17. col. 1039 :
Cum pluribus Scaffis adustis in una magna hostium navi ignem imponunt, et totam cremarunt.
Vide Pistatus.
[]« Scapha » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 335a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SCAPHA
SCAPHA, et Scaphula, Mensuræ aridorum species : eadem quæ Scapilus.
Scapha siliginis, bladi
, in Metropoli Salisburgensi tom. 1. pag. 206. tom. 2. pag. 292. 293. tom. 3. pag. 334. Charta Friderici Ducis Austriæ ann. 1241. apud Hansiz. tom. 1. Germ. sacræ pag. 380 :
Item decima in Lynz lx. Scaphas.
Scaphula. Leges Portoriæ Ludovici IV. Imp. ann. 904. apud Aventinum lib. 4. Annalium Bojorum, et Goldastum tom. 1. Constit. Imperial. pag. 210 :
Navis, quæ ab Occidentali regno venit,..... semidrachmam, hoc est, unum scutatum pendat : si infra Lintzium tendit, semimodios tres, hoc est, tres Scaphulas salis solvat.
Infra :
Carri clitellarii, qui Anassum transeunt, Scaphulam præbent.
Vide Graffii Thesaur. loco mox laudato voce Scefil.
Scaffia, Metropolis Salisburg. tom. 3. pag. 40 :
Ut singulis annis nobis viventibus una dierum, quam ad hoc eligerimus, sex Scaffia Landawensium mensuræ, sive frumenti, sive alterius annonæ..... distribuere pauperibus non omittant.
Scaffa tritici, avenæ, ibidem pag. 416. Vide in Scapula.
L. Henschel, 1840–1850.
Scapa Vini in Notit. circa ann. 1360. apud Guden. in cod. diplom. tom. 3. pag. 833. nisi legendum sit Scala.
[]« Schafa » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 346b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SCHAFA
SCHAFA, Schaffa, pro Scapha, navicula, in Vita S. Otmar. cap. 8. apud Pertz. Script. tom. 2. pag. 44. in Breviario Hist. Pisanæ apud Murator. tom. 6. col. 171. et in Itiner. Hierosol. Bernardi de Breydenbach pag. 234.
P. Carpentier, 1766.
◊ Navigium sive Schafa ambulatoria, in Tract. MS. de Re milit. et mach. bellic. cap. 167.
[]« Schapha » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 346c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SCHAPHA
SCHAPHA, pro Scapha, apud Gualter. Hemingford. in Edwardo III. Reg. Angl. pag. 320.