![[]](img/image.png)
«
Scapha » (par C.
du Cange, 1678), dans
du Cange,
et al.,
Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 335a.
http://ducange.enc.sorbonne.fr/SCAPHA
SCAPHA, et
Scaphula, Mensuræ aridorum species : eadem quæ
Scapilus.
Scapha siliginis, bladi
, in Metropoli Salisburgensi tom. 1. pag. 206.
tom. 2. pag. 292. 293. tom. 3. pag. 334. Charta
Friderici Ducis Austriæ ann. 1241. apud Hansiz. tom. 1. Germ. sacræ pag. 380 :
Item decima in Lynz lx. Scaphas.
Scaphula. Leges Portoriæ Ludovici IV. Imp. ann. 904. apud Aventinum lib. 4. Annalium
Bojorum, et Goldastum tom. 1. Constit. Imperial. pag. 210 :
Navis, quæ ab
Occidentali regno venit,..... semidrachmam, hoc est, unum scutatum pendat : si infra
Lintzium tendit, semimodios tres, hoc est, tres Scaphulas salis solvat.
Infra :
Carri clitellarii, qui Anassum transeunt, Scaphulam præbent.
Vide Graffii Thesaur. loco mox
laudato voce
Scefil.
Scaffia, Metropolis Salisburg. tom. 3. pag. 40 :
Ut singulis annis nobis viventibus
una dierum, quam ad hoc eligerimus, sex Scaffia Landawensium mensuræ, sive frumenti,
sive alterius annonæ..... distribuere pauperibus non omittant.
L. Henschel, 1840–1850.
Scapa Vini in Notit. circa ann. 1360. apud Guden. in cod. diplom. tom. 3. pag. 833. nisi
legendum sit
Scala.