« »
 
[]« Speuta » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 553a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SPEUTA
SPEUTA, Hordei species, idem quod Spelta. Charta ann. 1339. ex Tabular. S. Victoris Massil. :
Item sex seteyratas terræ seminatas Speuta.
Tabular. Sangerm. ann. 1527 :
Percipit... omnes decimas quorumcumque fructuum,....... sicut frumenti, silliginis, ordei grossi, bladi, avenæ, Speutæ, fabarum, etc.
Vide Speaulta et Spetleca.
P. Carpentier, 1766.
◊ Charta ann. 1307. in Reg. 44. Chartoph. reg. ch. 171 :
Item tres eminas siliginis et unum sextarium de Speuta censuales, quas percipiebat dictus dominus noster rex annis singulis.
Occurrit præterea[] in Stat. Avellæ ann. 1496. cap. 95. ex Cod. reg. 4624.