« »
 
[]« Forensitus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 549a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/FORENSITUS
FORENSITUS, quasi Foras situs, Proscriptus, bannitus. Sententia D. Dalphini contra Franciscum de Bardoneschia lata ann. 1334. Hist. Dalph. tom. 2. pag. 258. col. 2 :
Et si aliqui Forensiti, unus, duo vel plures ipsum Franciscum ceperint mortuum vel vivum et Curiæ nostræ reddiderint, ipsis parcimus et bona sua reddimus eisdem ex nunc ; et si banniti vel alias in contumacia vel indignatione nostra fuerint, capientes seu capi facientes eumdem Franciscum, bannum et contumaciam et nostram gratiam ex [] nunc, prout ex tunc, remittimus et restituimus eisdem bona ipsorum, etc.
Vide Forestare 1. et Forissiti.
P. Carpentier, 1766.
◊ Pactum inter reg. Rob. comit. Prov. et Phil. de Sabaud. ann. 1325. ex schedis Pr. de Mazaugues :
Et idem intelligatur de rebus et godiis bonorum et rerum Forensitorum Ripæ ;...... ita tamen quod dictum capitulum non extendatur ad proditores et rebelles alicujus partis, nec ad rebelles vel Forensitos locorum regiorum, qui rebelles et Forensiti a dicta treuga .... penitus sunt exclusi.
Vide Forestatio.