1. FLACO, Locus cœnosus, vel aquis stagnantibus oppletus, qui flaccere, seu arescere incipit, unde forte etymon. Gallobelgæ, seu Picardi, Flaque dicunt. Isaiæ 19 :

Erunt irrigua ejus Flaccentia

, i. arentia. Monasticum Anglic. tom. 1. pag. 209 : Aqua etiam per devexos civitatis vicos a porta confluens occidentali circa situm Monasterii, in paludem horridam congregrata, et in lutum ex Flacone diutina condensata, fætorem ex se intolerabilem emittens, etc. In Glossario Gr. Lat. Sangermanensi MS. lego : Laxa, Stagnum, τόπος, ἐν ᾡ ὀλίγον ὕδωρ συνίσταται. Ubi forte leg. Flaxa. Vide Flactra, et Nonium in Flaccet.

2. FLACO, Species lagenæ, Gall. Flacon. Tabular. Rothon. apud Lobinell. tom. 2. Hist. Britan. col. 73 :

Secum deferens duos Flacones optimi vini.

Annal. Franc. Fuld. ann. 870 :

Surrexit de loco convivii,... et quasi cum Flaconibus ludum exercens, præparatas devitavit insidias.

Ad marg. script. al. Falconibus. Locus convivii facit, ut credam retineri debere Flaconibus notione exposita. Si tamen ludus quispiam peculiaris esset intelligendus, haud ægre crederem fuisse Ludum follium, Gall. Ballons ; f in b, aut vicissim, non prorsus insolens mutatio est. Vide Flatones in Flantones et Flasca suo loco.

3. FLACO, Species placentæ, Gall. Flan. Charta Roberti Ambian. Episc. pro Communia de Morolio ann. 1316 :

Duos furnos in dicta villa et territorio pro coqui faciendo tartas, pastillos et Flacones aut alias res.

Chartularium S. Vandregisili tom. 1. pag. 924 :

Vicarius et quilibet ejus successor... in vigilia S. Michaelis in Monte Gargano sexaginta Flacones bonos et sufficientes pro Conventu eisdem reddere et solvere quolibet anno tenebantur, et quod ob hoc unum quarterium frumenti... in eadem Abbatia percipiebat annuatim.

Forte utrobique legendum Flatones, ut infra in Flantones. Vide Flaco 2.