« »
 
SUFFLETUS 1, SUFFLETUS 2.
[]« 1 suffletus » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 649b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SUFFLETUS1
1. SUFFLETUS, Sufflus, Flatus ventris. Vide in Bombus.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
◊ Nec flatus ventris, nec buccarum inflatio, ut vult Camdenus, eo loci significatur ; sed Sibilus, Gall. Sifflet : quod maxime colligitur ex similibus hominiis quæ etiamnum obtinent in Normannia : unum referre sufficiat. Usus est quotannis ut aliquis ex vassallis Dom. de Belhomme de Graulay prope Sagium ad vesperam vigiliæ Natalis Domini stipitem ad ejus coquinæ focum deferat ; statimque tenetur saltare, crepitum edere et sibilum quod vulgo dicitur un sault, un pet et un Sifflet, vel, ut Normanni efferunt, un soufflet.
[]« 2 suffletus » (par L. Favre, 1883–1887), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 649b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SUFFLETUS2
2. SUFFLETUS. Soufflet de forge.
Expensa facta pro locagio Suffletorum per villam Parisius captorum, et pro salario sociorum qui juverunt ad sufflandum pro fundendo metallum ad faciendum dictam campanam.
(Refonte d'une cloche de N. D. en 1396. Bibl. Schol. Chart. 1872. p. 370.)