![[]](img/image.png)
«
Pastus » (par C.
du Cange, 1678), dans
du Cange,
et al.,
Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 206b.
http://ducange.enc.sorbonne.fr/PASTUS
PASTUS, Convivium, refectio ; nostris
Past. Concilium Nannetense can. 15 :
Pastos autem et comessationes quas divina autoritas vetat, etc.
Riculfus Suess. Episc. in cap. 20. Constitut. :
Per singulas decanias presbyteri simul conveniant, non Pastis vel potationibus
vacent.
Tabularium Brivatense Ch. 160 :
Ut per
singulos annos ad annuale meum in meam commemorationem Pastum optimum persolvant
Canonicis S. Juliani.
Charta Gilberti Episcopi Parisiensis :
Omnesque qui
pro investitura illa pecuniam, Pastum vel aliquid ullo tempore promittent, darent vel
acciperent, sub perpetuo anathemate poneremus.
Concordare in Pastum, in Actis S. Francisci de
Paula tom. 1. Aprilis pag. 169. de solvendo in singulos pastus
convenire. Hinc
Pastoier, pastum dare, convivio excipere.
Caton en Roman :
Quant dois avoec gens Pastoier,
Si dois ta langue castoier
Qu'elle soit de parler courtoise.
P. Carpentier, 1766.
◊ Paast, in Charta ann.
1509. ex Chartul. 13. Corb. sign.
Habacuc :
La somme de dix-sept livres
Tournois, avec chascun an deux Paast à ceulx qui seront envoyez pour visiter ledit lieu
d'Ansacq.
A voce
Pastus, nostri
Apasteller dixerunt, pro
Pastum ministrare. Chartul. Corb. sign.
Ezechiel ad ann. 1419. fol. 70. v°. :
Sera tenus ledit fermier de Apasteller les poissons et trouver la pasture à ses
couls et frais, et warder lesdiz poissons et fosses bien et souffisamment.
Appasteler vero vulgari popularique sensu, pro Jugulare,
Couper la gorge,
usurpatur in Lit. remiss. ann. 1389. ex Reg. 136. Chartoph. reg. ch. 188 :
Se tu me
approches, je te Appasteleray de ceste cy ; et trait un grant coustel, etc.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Pastus, Cibaria, annona, Gall.
Vivres. Elmham. in Vita Henrici V. Reg. Angl. edit.
Hearnii cap. 32. pag. 78 :
Omnia victualia ab eadem villa, et ejus custodibus,
secludere, et ipsos in eorum, secundum ejus beneplacitum, reddicionem fame coercere
satagit et anelat.... Sicque Pastus defectum pacientes, comes Dorcestriæ.... et populus
sibi commissus, egere cœperunt.
Pastus sumitur eadem notione, qua
Procuratio, convivium, cœnaticum, etc. de quibus
vocabulis, suis locis agimus, seu pro eo jure, quo vassalli et tenentes Principem ac
Dominum statis ac definitis vicibus, vel diebus, vel etiam quoties per vassallorum prædia
iter agebat, convivio tenebantur excipere : quod quidem jus in præstationes pecuniarias
sæpenumero commutatum legitur. Ac
Pastus quidem qui Principes spectabat, mentio est
in capitulis post Concilium Romanum ann. 904. cap. 8 :
Ut Pastus Imperatoris ab
Episcopis et Comitibus secundum antiquam consuetudinem solvatur.
Et in Charta
Wiglafi Regis Merciorum in Monastico Anglic. tom. 1. pag. 123 :
Hoc modo per ævum
liberabo a Pastu Regis et Principum, etc.
Concilium Trosleianum ann. 909. cap.
6. initio :
Exactiones census ab ipsis Sacerdotibus sibi exquirunt, et xeniis ac
Pastis, vel paraveredis, vel caballorum saginationibus Presbyteros affligunt.
Charta Galonis Episcopi Paris. ann. 1107 :
Sciendum vero est, quod illo die
prædictus Pastus redditur, scilicet ex 6. porcis vivis et sanæ
carnis, ex
2. modiis vini, et dimidio sextario, etc.
Præceptum Theodorici Calensis apud Eccardum in Famil.
Habsburgo-Austr. col. 113 :
Non Archidiaconus, non ecclesiæ judices, nec censum
mittere, neque Pastum, neque honorem in rebus monasterii accipere audeat.
Charta ann. 1244. in Tabular. Compend. :
Major autem Pastum quem dicebat se
habere, etc. Pastus consuetudinarii,
in Tabul. S. Cyrici Nivern. num. 80.
Pastus hac notione passim meminerunt veteres Chartæ apud Miræum in Donat. Belgic. lib.
1. cap. 38. Hemeræum in Augusta Viromand. pag. 96. 121. 177. in Regesto pag. 33. 37. 53.
55. Sammarthanos in Episcopis Tolosanis pag. 680. in Monastico Anglic. tom. 1. pag. 100.
236. apud Rouillardum in Meleduno pag. 415. 416. et in Lehuno pag. 57. Jacob. Petitum
post Pœnitentiale Theodori pag. 669. 670. etc. Adde Leges Longob. lib. 3. tit. 12. § 1.
Carol. M. 121. Vide
Paratæ
et
Procuratio.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Pastus Nuptialis, Jus quod a recens nuptis parocho debetur. Bulla Clementis PP. V. ann. 1309. apud
Lobinel. tom. 2. Hist. Britan. pag. 461 :
Nec non et super Pastu nuptiali
parochianis ipsis a nubentibus seu nuptis debito ex consuetudine simili.
Vide
Missus 1.
Pastus Caballi, Qui debebatur missis Dominicis, et a quo immunes erant prædiorum Ecclesiasticorum
coloni. Capitul. Caroli C. tit. 32. cap. 2 :
De manso .... ad Ecclesiam dato nullus
census, neque caballi Pastus a senioribus de Presbyteris requiratur.
Eadem
habentur in Concilio apud S. Macram can. 6. Adde Hincmarum Rem. in Capitulis ad
Archidiaconos datis cap. 6.
Caballorum saginationibus Presbyteros affligere
, in
Concilio Trosleiano ann. 909. can. 6. Tabular.
Rothon. :
Gleumonoc dat S. Salvatori Rothonensi Botdearec et Randobrocar cum
massis... sine censu, sine tributo et sine Pastu caballis.
Pastus Canum venaticorum. Vetus Charta apud Augustinum
du Pas in Stemmat. Armoric. 823 :
Duos nihilominus Pastus, quos ex consuetudine habebant in Obedientia Chameriaci,
unum mihi, alterum canibus meis, unoquoque anno solvendos, etc.
Regestum Castri
Lidi in Andibus fol. 27 :
Comes habet etiam in terra de Corcillon hostem,
custodiam, talliatam, et in molendino de Sarrevel Pastum canibus semel in anno.
Vide
Bren.
Pastio, Idem quod
Pastus, in Charta Caroli Calvi pro Ebroino Episcopo Pictav. apud
Beslium :
Aut cœnaticum, aut Pastionem, aut laudaticum, etc.
Pastellus,
Pastillus, diminutivum a
Pastus. Joan. de Janua :
Pastillus, parvus pastus
. Concilium Romanum II. sub Gregorio I. PP. et
lib. 4. Epist. 44 :
Antiquam Patrum regulam sequens, nihil unquam de ordinationibus
accipiendum esse constituo, neque ex datione pallii, neque ex traditione chartarum,
neque ex ea quam nova per ambitionem simulatio invenit appellatione Pastelli.
Hincmarus in Capitulis ad Presbyteros parochiæ suæ cap. 15 :
Non quasi ad prandium
ibi ad tabulam resideant, et per tales inconvenientes Pastellos se invicem
gravent.
Vide
Pastillus.
Pastillaticum et
Pastellaticum, Jus
Pastus, seu
Pastelli. Joan. Diaconus
lib. 2. de Vita S. Gregorii M. cap. 5 :
Omnes consuetudines quas contra priscam
traditionem Apostolicam noviter pullulasse cognoverat, videlicet de contegendo
Dalmaticis Apostolico feretro, de Pastillatico
pro pallio, vel consecratione Pontificum,.... segregavit.
Et lib.
3. cap. 5 :
Cum vero quosdam cognosceret, ad evitanda simoniacæ hæresis crimina,
pestiferæ negotiationis munera Pastellaticum callide vocitare ac hujusmodi mutato nomine
suæ cupiditatis avaritiam velle contegere, etc.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
◊ Rectius Macer
in Hierolex.
Pastellum interpretatur Sigillum sive ejus impressionem in
pasta cerea, quomodo in Brevibus Apostolicis, aliisque privilegiis fieri solet :
hinc
Pastillaticum et
Pastellaticum, si eidem fides, specioso nomine
dicebatur quidquid pro ejus sigilli impressione exigebant ; quam simoniacam labem penitus
sustulisse Gregorium M. refert Joannes Diaconus locis supra laudatis. Nec ab eo dissentit
Christianus tom. 1. Rer. Mogunt. pag. 307.
P. Carpentier, 1766.
Pastus, Præstatio, forte quod in cibariis, quæ iis fiebat qui
ripaticum exigebant
a navibus ad portum appulsis. Charta ann. 851. apud Murator. tom. 2. Antiq. Ital. med. ævi
col. 952 :
Asserebant quod Benedictus episcopus eis multas violentias injuste
facit, eo quod eis ripaticum et palificturam et Pastum ad riparios per vim accipiat.....
Ad hæc respondebat præfatus episcopus, quod quotienscumque quislibet negotiator cum suis
navibus in portum ipsum aplicat, omnia hæc, scilicet ripaticum, palificturam et Pastum
ad riparios dare debeat ad partem ecclesiæ.
Ibid. col. 953 :
Ripaticum et
palificturam dabant et riparios Pascebant, juxta istud pactum.
P. Carpentier, 1766.
Pastus, Jus pascendi pecora in pascuis. Charta Beatr. comit. Bigor. pro monast. de Scala
Dei ann. 1160. in Reg. 148. Chartoph. reg. ch. 51 :
Donavi Pastum in æstivis.....
centum vaccis cum vicibus suis,.... similiter et Pastus consulares gregibus et armentis
de Scala Dei.
Pastus, Pastio, vel Pascuum,
Pastis. Chronicon Fontanellense cap. 3 :
Wandonis equum qui ibi in Pasto constitutum ceperit, extemplo assumpsit.
P. Carpentier, 1766.
◊ Charta ann. 1138. ex Tabul.
capit. Carnot. :
Concesserunt in perpetuum absque omni penitus calumpnia deinceps
et reclamatione omnes penitus Pastus de majoria Vouarum.
P. Carpentier, 1766.
Pastus Silvasticus, Glandatio, jus pascendi porcos in silva. Charta Willel. Bellim. in Reg. forest.
comitat. Alenc. fol. 11. v°. ex Cam. Comput. Paris. :
Per omnia mea nemora
silvasticum Pastum accipientes, et a nemine requiratur pasnagium.
Vide
Pastio.
P. Carpentier, 1766.
Pastus Columbarum
et camelorum apud Avicennam, quid sit, ignoro : arbitratur tamen Judæus esse
Salviam ; quod non credo.
Glossar. medic. Ms. Simon. Januens. ex Cod. reg. 6959.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Pastus, haud satis mihi nota significatione, in Libertat. Pontis-Ursonis tom. 4. Ordinat.
Reg. Franc. pag. 640 :
Molendinus tenet in angulis, dimidium boessellum et
Pastum ;
nisi idem sit quod
Pugillata, quantum pugillo seu manu, vulgariter
Pate, continetur, Gall.
Poignée.