« »
 
SOLIUM 1, SOLIUM 2, SOLIUM 3, SOLIUM 4, SOLIUM 5, SOLIUM 6.
[]« 1 solium » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 521a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SOLIUM1
1. SOLIUM, Limen. Arestum ann. 1299. in Tabul. Episcopat. Ambian. fol. 126 :
Idem Episcopus asserebat, se esse in possessione,... quod nullus castichiare potest, in civitate Ambianensi in terra, nec Solium ponere, nisi a gentibus nostris, et ab ipso Episcopo petita licentia.
Sed hac voce intelligitur maxime limen Confessionis, ad quod subsistebant, qui pietatis ergo Sanctorum sepulcra visitabant, quod σολέα Græcis nuperis, qui a Latino Solium, vel ab Italico Soglia hauserunt, uti docuimus in Descriptione ædis Sophianæ : nam ipsa sacraria solis Presbyteris patebant. Paulinus Nat. 9 :
Qui sua fulgentis Solii pro limine Felix.
Et Sidonius lib. 4. Epist. 18 :
Sic et dilecti Solium Felicis honorans.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
◊ A Saxonico sull, quod Angli Sill, Gall. Seuil dicunt, vocis originem accersit Eccardus in Notis ad Pact. Leg. Salicæ pag. 104.
◊ Nescio, an idem sonat, vel potius ambonem, et suggestum, in Vita S. Theodardi Archiep. Narbonensis :
Fecit etiam et valde mirificum ex præclarissimo marmore editum, et sublimi fastigio alte porrectum Solium, in quo et hæc scripta sunt :
Hoc Solium dompnus Theodardus marmore fecit
Egregius Præsul, surgunt hinc inde peralte
Terni politi satis ex ordine gradus.
Vide Limen, Incertum etiam, quid sit,
[]« 2 solium » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 521a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SOLIUM2
2. SOLIUM, in Epitaphio Guillelmi de Cottis Abbatis, apud Puccinellum, nisi idem sit, quod Solarium 1 :
Non uno tantum Solio claustrum decoravit.
Alibi :
Hoc Solium Cottis Gulielmus condidit ortus.
[]« 3 solium » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 521a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SOLIUM3
3. SOLIUM, pro Solario seu Camera, videtur usurpasse Albertus Aquensis lib. 5. cap. 20 :
Duo solummodo ex duodecim se virili et multa repugnatione a manibus hostium extorquentes, subito in Solium, quod fenestratum in vallem respiciebat, evaserunt, gladiis eductis, se ab insequentibus hostibus valide adeo defendentes, etc.
Vide Solarium 1.
[]« 4 solium » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 521a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SOLIUM4
4. SOLIUM, Area, Gall. Aire, Dombensibus rusticis hodie Suel. Præceptum Ludovici Pii ann. 815. inter Instrum. tom. 4. Gall. Christ. novæ edit. col. 264 :
Cum casa indominicata, curtis, Soliis, pratis, perviis, exitibus, etc.
Charta Thossiac. ann. 1404 :
Juxta Solium Anthonii Laborier tenet quasdam domos cum suo Solio seu curtile retro easdem domos.
Vide supra Solagium.
[]« 5 solium » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 521a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SOLIUM5
5. SOLIUM, Umbraculum, quo sol arcetur, tentorium. Charta Hugon. Montisf. ann. 1197. ex Chartul. S. Ymer. fol. 12. v° :
Concedo etiam eis quod homines sui, per totam septimanam sedentes sub Soliis, vel super pontem vendentes merces suas, libere et quiete permaneant.
Vide Solinum 1.
[]« 6 solium » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 521a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SOLIUM6
6. SOLIUM. Alex. Iatrosoph. MS. lib. 1. Passion. cap. 6 : Sit ergo balneum temperatum, non satis calidum, habens aerem vel Solium. Ubi Glossæ : Solium est locus, in quo aqua balnei continetur, quasi piscina.