« »
 
PALMA 2, PALMA 3, PALMARE, PALMARE.
[]« 2 palma » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 120a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PALMA2
2. PALMA, Alapa palmis inflicta. Acta S. Proculi Martyr. :
Et solventes eum ministri, injuriaverunt eum, ita ut Palmas in faciem ejus darent.
Vide Palmata 4. Hinc
Palmare, et depalmare, Alapam infligere. Glossæ vett. : Depalmare, Κολαφίζειν. Petrus Blesensis serm. 24 :
Attendamus Filium Virginis, illitum sputis, Palmatum colaphis, etc.
Vide Palmizare, et Palmata 1.
[]« 3 palma » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 120a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PALMA3
3. PALMA, Mensuræ frumentariæ species. Bulla Alexandri PP. pro Monasterio S. Crispini in cavea Suession. in Tabulario ejusdem Monasterii :
Decimam Novæ villæ, octo Palmas frumenti, etc.
Idem videtur quod
Palmata salis, frumenti : quantum salis aut frumenti palma manus continere vel haurire quis potest : jus nempe [] quod domino feudali ex salis aut frumenti in mercatis publicis venditorum mensuris competit. Statuta villæ Montis-olivi ann. 1231. apud Marten. tom. 1. Anecd. col. 968 :
Item, solvimus et definimus illas Palmatas salis quas alibi milites per toltam et forciam consueverunt percipere in mercato.
Charta Gastonis Vicecomitis Beneharn. ann. 1282. apud Marcam lib. 5. Hist. Beneharn. cap. 28 :
Et in mercato, quod Gavardina vocatur, decimam totam, ab integro, et cum tribus digitis Palmatas de sale in eadem Gavardina.
Monasticum Anglic. tom. 2. pag. 405 :
Sciatis nos confirmasse leprosis S. Egidii de Salopesbiria, quod habeant Palmatas bladi et farinæ de omnibus saccis qui cum blado et farina exponuntur ad vendendum in mercato, etc.
Infra :
Scilicet de unoquoque sacco bladi Palmatam duarum manuum, et de sacco farinæ Palmatam unius manus, etc.
Vide Puniata.
Palmare, Palma mensuraria metiri, mensurare. Vetus Charta in Hist. Monasterii S. Nicolai Andegav. pag. 55 :
Omnium mercatorum quæ fierent vel Palmarentur die qui proximus festivitati imminet. Et ipso festivitatis die costumarum dimidietatem S. Nicolai et Monachorum ejus esse sive in terra, sive in aqua, hæc facta fuerint mercata.
Infra :
Ita quidem si in vigilia festivitatis, aut die, mercatum factum fuerit, vel Palmatum.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Veteribus nostris Pasmoier et Paumoier, pro manu fortiter apprehendere. MS. :
En son point tient une machuë,
Fierement la Paumoie et rue.
MS. :
Li Roix revint d'estordoisons.
Bien s'est rasis en ses arçons,
Et Pasmoie son fort espié
Qu'il n'a encore pas brisié.
[]« Palmare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 120c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PALMARE1
PALMARE. Vide Palma 2 et 3.
[]« Palmare » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 120c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PALMARE2
PALMARE, Manus abluere ; dicitur de sacerdote sacra faciente, qui accepta communione digitos abluit ; quæ actio Paument, a verbo Palmare, nuncupatur in Stat. eccl. Turon. ann. 1396. cap. 15. ex Cod. reg. 1237 :
Juxta et ad altare ad minus tria manutergia habeantur,... tercium post sacramenti sumpcionem.
Quæ ultima verba ita vernacule redduntur ibid. :
Le tiers après le Paument.
Ubi indicatur usus tertii manutergii post communionem, atque idcirco post ablutionem. Pontif. Ms. eccl. Sagiens. ex Cod. reg. 4455. 3 :
Pontifex dicat suas orationes et se communicet Corpus et Sanguinem accipiendo. Quo communicato, antequam Palmet, veniant dicti novi presbyteri, ad eum, et eos communicet pontifex.
Vide Expalmare 2.