![[]](img/image.png)
«
4 quarentena » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans
du Cange,
et al.,
Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 594a.
http://ducange.enc.sorbonne.fr/QUARENTENA4
4. QUARENTENA,
Quarantena, Spatium quodvis 40. dierum. Transactio Simonis de Joinvilla
cum Comitissa Campaniæ ann. 1218. tom. 2. Anecd. Marten. col. 865 :
Quod si non observarem prædictas conventiones, et submonitus infra Quadraginta dies non
emendarem, etc.
Mox :
Adjunctum est, quod si non emendarem
infra duas Quarentenas, postquam essem super hoc requisitus, ego prædictam senescalliam
dimitterem.
Conventio inter Henricum Reg. Angl. et Robertum Flandriæ Comitem in
libro Scaccarii cap. 14 :
Et ipsi eam infra tres Quarantenas
reconciliare non potuerint Regi.
Quarentena, Nostris vulgo
Quarantaine le Roy, Spatium 40. dierum, intra
quod eorum, qui bella indicendi jus habebant, vel revera ex qualibet causa indicebant,
agnati seu cognati, impeti non poterant. Id lege sancitum S. Ludovici scribit Butelerius
in Summa Rurali tit. 34. quam non Philippo Ludovici filio
adscribit Philippus Bellomanerius, Ludovico coævus, in Consuetud. Bellovacensi MS. cap.
60. ut hic scribit Cangius, sed Philippo Augusto, ut probat
de Lauriere tom. 1. Ordinat. Reg. pag. 46. et
47. Quippe, cum ex usu apud Gallos recepto, tenerentur agnati bellis agnatorum
interesse, eosque adjuvare, accidebat plerumque, ut antequam
diffidationum![[]](img/image.png)
fama ad eos perveniret, incauti et inscii
impeterentur. Si quis igitur agnatos aggrederetur ante hos 40. dies, loco proditoris
habebatur, et supremo plectebatur supplicio, uti habet idem Bellomanerius. Lewold. a
Northof in Chronico Markano ann. 1356 :
Servare juraverat, videl.
quod judicium pacis et Quarentenarum et jurisdictiones Episcopi... non
impedirent.
Joannes Hocsemius in Adolpho a Marka Episc. Leod. cap. 13 :
Cum tres homines Episcopi ad mandatum ejus inter quosdam inimicos in
Brabantia indicerent Quarentenas, Dux eos confestim capi faciens, etc.
ubi
indicere
Quarentenam, apud Jacob. Hemricurtium de Bellis Leodiensibus,
exponitur
jetter les Quarantaines, num. 9. et 12. quibus etiam locis
observat, id moris obtinuisse ut, si quispiam iis in bellis occisus fuisset, pro quolibet
mortuo quatuor
Quarantenæ indicerentur :
En ce
temps demoront tos chis linages en pais por les Quarantaines getées par le Saignor : car
de chascon noveal mort, on commandoit 4. Quarantaines, lesquelles Quarantaines. furent
tousiours bien tenues queilconques haymes qu'il avist entre les parties.
Adde
num. 23. 24. 25. 29. 30. 46. 55. Quarentenæ ejusmodi mentio est etiam in Magno Recordo
Leodiensi pag. 56. Vide Dissert. 29. ad Joinvillam pag. 334. Vide
supra
Quadragena 2.
Quarentena, Spatium 40. dierum quod
viduæ ex lege conceditur a morte mariti, intra quod dos ei debet assignari vel restitui,
et donec illa fuerit restituta, ali debet de bonis defuncti, et in illius domo manere.
Quod si infra hos 40. dies dos non restituitur, vidua
deforciari de
Quarentena sua dicitur in Statuto
de Merton ann. 20. Henrici III.
cap. 1. in Statutis Roberti III. Scotor. Regis cap. 20. § 1. et Alexandri cap. 22. et apud
Matthæum Paris pag. 288. Skenæus apud Gallos ejusmodi quarentenam,
le Caresme
des femmes vocari auctor est. Adde Fletam lib. 5. cap. 24. § 5. Th.
Blount in Nomolexico et Rastallum verbo
Quarentine. Plac. Ebor. rot. 18. ann. 18. Edward.
I. in Abbrev. Placit. pag. 223 :
In magna charta continetur quod
vidua post mortem viri sui maneat in capitali messuagio quod fuit viri sui per 40.
dies post mortem viri sui, infra quos 40. dies... assignetur ei dos sua, nisi prius ei
fuerit assignata et nisi sit castrum.
Locus magnæ chartæ est cap. 7. eadem
fere leguntur in Statut. laudat. Alexandri II. In Statut. Henric. III. et Robert III.
Quarentena est Pars fructuum ex bonis mariti defuncti quæ viduæ
debetur usquedum dos ei sit assignata et tradita, non vero restituta.