SECTA 3, Glossarium mediae et infimae latinitatis, Du Cange et al.

SECTA 3, SECTA 4, SEQUELA 1, SEQUELA 2, SEQUELA 3, SEQUELA 4, SEQUELA 5, SEQUELA 6, SEQUELA 7, SEQUELA 8, SEQUELA 10.

« 3 secta » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 388c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SECTA03

3. SECTA, Sectator, Sequela, voces Fori Anglici.

Secta Curiæ, seu Secta ad curiam, est servitium, quo feudatarius ad frequentandam curiam domini sui tenetur. Ita Cowellus lib. 2. Institut. tit. 3. § 29.

Servitium placiti

vocant nostri, ut in v. Placitum docuimus, quo scilicet vassallus ad Placita domini sui venire tenetur. Gravamina Episcoporum Angliæ :

Ratione hujusmodi possessionum, Rex et alii Magnates nituntur compellere Episcopos, Prælatos et Religiosos, et Rectores Ecclesiarum facere Sectam ad Curiam laicalem. Item ad Sectam et alia onera facienda, et ad comparendum in foro vetito, compelluntur pen captionem animalium suorum, etc.

les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.

◊ Aliud esse videtur a servitio placiti, Secta curiæ, de qua mentio est in Charta apud Kennett. Antiquit. Ambrosd. pag. 320 :

Item facient Sectam curiæ domini de Hedingdon de sex septimanis, et si breve domini Regis in dicta curia attachietur, tunc sectam illam facient de tribus septimanis in tres septimanas, et ad præfatam curiam singulis annis inter festum S. Michaëlis et S. Martini venient cum toto ac pleno dyteno sicut hactenus facere consueverunt.

Ubi Secta Curiæ idem esse quod stagium existimo.

◊ Ejusmodi sectarum numerus erat fere semper definitus in Chartis infeodationis. Fleta lib. 2. cap. 71. § 14 :

Item qui prædictorum faciunt Sectas ad Curiam domini, et quot sectas per annum, etc.

Interdum enim unica, interdum binæ, vel ternæ sectæ debebantur :

Si hæreditas aliqua, de qua unica Secta tantum deberetur, ad plures hæredes participes illius hæreditatis devolveretur, ille qui eneyam, id est, capitalem partem illius hæreditatis habebat, unicam Sectam faciebat pro se et participibus suis,

ex primis Statutis Roberti I. Regis Scotiæ cap. 3. Eadem habet Fleta lib. 2. cap. 66. § 5. 6. 7. Unicæ istius sectæ mentio est in Charta Henrici III. Regis Angl. tom. 1. Monast. Angl. pag. 529 :

Sciatis nos..... pardonasse....... Monialibus, ibidem Deo servientibus..... Sectam, quam singulis annis facere consueverunt ad curiam nostri honoris Bononiæ, apud S. Martinum magnum London. pro dominicis terris suis in manerio, etc.

Adde Statutum Marlebrigd. Henrici III. cap. 9. Binarum vero Sectarum meminit Will. Thorn. ann. 1259 :

Tandem idem Simon concessit,... quod facient sectam ad scutagium, quando cessum est ad 20. sol. 12. den. et ad plus plus, et ad minus minus, et facient Sectam ad curiam Cantuariæ bis per annum, scilicet in festo S. Michaelis et in Pascha.

Idem occurrit in Charta apud Madox Formul. Anglic. pag. 12 :

Faciendo... duas Sectas per annum, scilicet unam ad curiam nostram proximam post festum S. Michaelis, et aliam Sectam ad proximam curiam nostram post Pascha, per racionabilem summonicionem inperpetuum.

◊ Sed cum tria potissimum Placita Capitalia tenerent domini in feudis suis, totidem sectæ fere semper debebantur a vassallis, qui ad ea convenire tenebantur, etiam sine submonitione :

alias nullus sectator tenebatur venire ad curiam domini sui, sine submonitione legali,

ut est in Quoniam Attachiamenta cap. 33. § 3. 5. 7.

◊ Non omnes tamen vassalli Sectis Curiæ erant obnoxii ; sed ii tantum, qui per chartas sub hac conditione feoffati erant, ut est in Fleta lib. 2. cap. 66. § 1. 2. 3. etc. Tametsi id oneris omnibus æque tenentibus in Anglia inferre tentaverit Willelmus de Eboraco Episcopus Sarisberiensis. Matth. Paris ann. 1256 :

Pro lege consuetudinem pessimam in regno suscitavit : ut scilicet pro quantulocunque tenemento faciat tenens ac subjectus suo superiori, a quo videlicet tenet, in magnum subditorum damnum et detrimentum, et superiorum parvum vel nullum emolumentum, Sequelam curiæ etiam invitus : unde qui nunquam hoc fecerant, mirabantur, se ad hoc fuisse coactos.

Quod false et inepte scriptum fuisse docet Spelmannus.

les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.

◊ Ab hac servitute eximebantur aliquando Ecclesiæ et Monasteria ex speciali privilegio. Charta Richardi Comit. Cornubiæ apud Kennett. Antiquit. Ambrosd. pag. 212 :

Ratam habemus donationem quam Wido de Areines fecit abbati et conventui de Osenei de terra sua quam habuit in villa de Mixbury ; quæ terra quandoquidem consuevit facere Sectam ad curiam nostram de North Osenei, hanc Sectam.... relaxamus in perpetuum.

◊ Vassallus ad curiam domini submonitus, priusquam ad judicandum, vel ad alia munia juridica peragenda admitteretur, examinabatur a Ballivo ; quo facto, amerciari non poterat, si errasset. Quoniam Attachiam. cap. 36. § 3. et 4 :

Quilibet sectator antequam admittatur seu recipiatur per Ballivum, potest et debet examinari in tribus curiis, si sciat facere recordationes curiæ, et dare sufficienter unam wardam, seu judicium curiæ de wardis, et rationibus petitis, in curia, vel non ; et tunc cum fuerit per judicem et suos socios approbatus, non potest postea pro sua imperitia amerciari.

◊ Quod si vassallus per se aut per attornatum ad curiam domini non venerat, nulla legitima proposita excusatione, seu Essonio, distringebatur per catalla sua, ut habent Quoniam Attachiam. cap. 33. prima Statuta Roberti I. Regis Scotiæ cap. 4. Fleta lib. 2. cap. 66. § 6. 7. 8. 9. 12. etc. Atque ii

Sectas suas a curiis dominorum subtrahere

dicebantur, si sectas suas non facerent, vel ad eas faciendas se teneri denegarent, in Statutis secundis Roberti I. Regis Scotiæ cap. 5. et in Fleta lib. 2. cap. 66. § 11. Ita porro accipiendæ sunt

Sectæ Comitatus, Hundredorum, Wapentachiorum, etc

. in Monastico Anglic. tom. 1. pag. 279. 297. 372. 487. 502. tom. 3. pag. 14. in Fleta lib. 2. cap. 66. § 12. 14. etc.

Secta Consueta, cum ex consuetudine, cujus memoria non exstat, curiam alterius sectari aliquis tenetur, Anglis JC. Suit Coustume. Idem quod

Secta Custumariorum. Vide Fletam lib. 2. cap. 71. § 15.

Secta Conventa, seu ex conventione, Anglis JC. Suit convenant, cum ex aliqua conventione, cum antecessoribus inita, quis tenetur curiam alterius sequi. Rastallus.

les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.

Secta Hundredi, Servitium, seu obligatio qua Hundredis aliquis interesse tenetur. Charta apud Madox Formul. Anglic. pag. 225 :

Cum prædicti villani facere debeant et facere consueverunt Sectam ad prædictum Hundredum de tribus septimanis in tres septimanas.

Vide Hundredus.

les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.

Secta Lauhundredorum. Vide Lawehundredum.

Secta Mercati, Monasticum Anglic. tom. 1. pag. 117 :

Anno 1220. Rex Henricus filius Johannis Regis concessit Monachis S. Petri Gloucestr. mercatum de Northlech cum Secta, scilicet duo Apostolorum Petri et Pauli, etc.

Secta ad Molendinum, Servitium, quo feudatarii grana sua ad domini molendinum ibi molenda perferre ex consuetudine astringuntur. Ita Cowellus lib. 2. tit. 3. § 30. Monasticum Anglic. tom. 1. pag. 113 :

Dedit molendinum cum Secta et molitura totius villæ suæ, etc.

Tom. 2. pag. 103 :

Et de molendino... cum Sectis totius parochiæ prædictæ, etc.

Adde pag. 101. Tom. 3. pag. 59 :

Molendinum cum tofto et curtilagio, et cum tota moltura et Suita.

Ex Gallico Suite. Molendinum cum Secta debita, in Charta ann. 1323. apud Madox Formul. Anglic. pag. 164.

les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.

Secta Moutæ, Eadem notione. Charta ann. 1258. ex Chartul. S. Vandreg. tom. 2. pag. 1965 :

Cum lis et contentio moveretur inter me... et omnes homines illos de parrochia de Rogierville et de Gneneville,... a quibus petebam Sectam moutæ, sicut bannarii molendini mei des Eurens. Tandem... pax et concordia facta fuit inter nos.... in hunc modum, quod,... ipsi tenentur de cætero frequentare dictum molendinum sicut bannarii,..... et persolvere mihi....... de decem et octo boisellis bladi decimum et nonum boisellum bladi rasum et unam cartam farinæ rasæ.

les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.

Sequela, Eodem significatu, in Charta Richardi Reg. Angl. ann. 1197. apud D. Brussel tom. 2. de Usu feud. pag. xix :

Quieta clamavimus ecclesiæ Rothomagi.... omnia molendina quæ nos habuimus Rothomagi quando hæc permutatio facta fuit, integre cum omni Sequela et moltura sua, sine aliquo retinemento eorum quæ ad molendina pertinent vel ad molturam.

Paulo supra :

Tam Milites quam Clerici... Sequentur tria molendina d'Andeli.

Secta Regalis, qua omnes turnum Vicecomitis vel Letas bis quotannis adire tenentur, ut non ignorent, quæ ad pacem Reipublicæ hic geruntur. Regalem autem appellatam volunt, quia fit Ligeantiæ erga Principem præstandæ causa. Nam illic omnes, qui annum 12. prætervecti sunt, Ligeantiæ sacramentum subeunt. Cowellus et Rastallus.

Secta Regis, Denuntiatio rei, una e duabus viis reum sistendi de aliquo crimine, quarum prima est accusatio, quæ Appellum dicitur : altera denuntiatio, quam Sectam Regis appellant. Cowellus lib. 4. Institut. tit. 18. § 34. Notit. in Abbrev. Placit. pag. 280. ann. 16. Edward. I. Buck. rot. 1 :

Sicut in omni appello Recens Secta fieri debeat et hoc ad minus infra unum annum et hoc debito modo de comitatu in comitatum, etc.

Placit. ann. 18. ejusd. Reg. Norf. rot. 28. ibid. pag. 283 :

Et quia prædictus Johannes de Brampton non indictatus nec captus cum manuopere, per quod domino Regi Secta in hujusmodi casu potest competere, etc.

Vide Secta 4.

Secta Servitii, ea dicitur, qua vassallus curiæ Vicecomitis, vel Letœ, vel Domini, ratione tenementi interesse tenetur. Anglis JC. Suit service. Idem Rastallus.

les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.

Secta Shirarum, seu Provinciarum. Charta Henrici II. Reg. Angl. ann. 1156. apud Kennett. Antiquit. Ambrosd. pag. 114 :

Quieti sint de thelonio, pontagio,..... et Sectis Shirarum et hundredarum.

Placit. apud Blount in Nomolex. Anglic. :

Per Sectam Shirarum clamat esse quietum de Secta in comitatu Cestriæ et Flint.

Vide Scyra.

les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.

Secta Swanemoti. Vide Swanimotum.

Secta Uthesii. Vide in Huesium.

Sectam Producere, hoc est, testimonium legalium hominum super re, de qua lis est. In Fleta lib. 2. tit. 63. § 10. tit. 61. § 2.

Sectator, Qui Sectam facit, vel qui sectæ curiæ obnoxius est ratione tenementi vel feoffamenti : in Quoniam Attachiam. cap. 13. et 33. in Fleta lib. 2. cap. 66. § 22. etc. Sectatores litium, litigantes vocat Sidonius lib. 4. Epist. 6.

Negotiorum forensium Sectatores

, Isidorus de Summo bono lib. 3. cap. 60.

Secutio, Idem quod Secta. Vetus Placitum sub Guillelmo I. Rege Angl. apud Seldenum ad Eadmerum pag. 199 :

De istis duabus consuetudinibus, qui culpabiles inventi fuerint atque detenti, dum talia faciunt, sive vadimonium ab eis acceptum fuerit, sive non, tamen in Secutione Ministri Regis, et per vadimonium emendabunt, quæ injuste emendanda sunt.

Vide Secta 4.

Sequela, Eadem notione. Matth. Paris. :

Ut pro quocumque tenemento faciat tenens suo superiori, a quo tenet... Sequelam curiæ.

Aresta ann. 1259. in 1. Regesto Parlam. fol. 16 :

Cum fecissent adjornari Capitulum...... super proprietate Sequelæ manus mortuæ apud Castrum Radulphi, etc.

Willel. Thorn. ann. 1198 :

Quod Abbas de S. Augustino Cantuar. exigebat ab eis servitia et consuetudines, quæ facere non deberent : et maxime, quod faciebat eos Sequi curiam suam de S. Augustino, et ibi placitare, et recto stare, quod ipsi dicebant, se non debere facere ibi, sed in Thenestre, apud Menstre.

Monast. Angl. tom. 2. pag. 253 :

Et quod sint queti a Sequela curiæ.

2. SECTA 4. SECTA © École des chartes.

« 4 secta » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 390a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SECTA04

4. SECTA, Jus persequendi aliquem in judicio de re aliqua, maxime de criminali : Poursuite en jugement ; ut sequi, nostris, Poursuivre en jugement. Vox veteris Jurisprudentiæ. Plinius in Panegyr. :

Dicitur actori atque procuratori tuo, in jus veni, Sequere ad tribunal.

Bracton. lib. 3. tract. 2. cap. 11. § 1. de homicida fugitivo :

Non erit statim vocandus sine Secta alicujus, etc.

§ 82 :

Cum autem malefactor fugam cœperit, oportet quod sit, qui Sequatur fugientem, qui loquatur de visu et auditu, etc..... Ad hujusmodi vero Sectam faciendam non admittitur quilibet de populo, nisi ad ipsum pertineat sequi propter parentelam forte, etc.

Passim ibi. Charta Henrici IV. Regis Angl. ann. 1407. apud Rymer. tom. 8. pag. 483 :

Ad Sectam aut prosecutionem nostri vel alicujus ligeorum nostrorum.

Vetus Consuetudo Normanniæ cap. 70 :

De meurtre et d'omicide peut le plus prochain du lignage faire la Suite.

Vide Secta Regis et Secutio in Secta 3.

Sequela, Eadem notione. Leges Malcolmi II. Regis Scotiæ cap. 14. § 4 :

Statutum est, quod de omnibus illis malefactoribus Rex habebit Sequelam.

Leges Norman. apud Ludewig. tom. 7. Reliq. MSS. pag. 276 :

Sequela autem de multro facienda est in hac forma, etc.

Statuta Vercell. lib. 3. fol. 58 :

Item quod notarius Communis pro Sequelis loco districtus Vercellarum, etc.

Sequela, Alia notione. Monasticum Anglic. tom. 2. pag. 306 :

Donationem.... terræ suæ... cum communi pastura, averiis cum Sequela unius anni, et 30. ovibus cum Sequela sua unius anni, 10. equabus cum Sequela sua unius anni, 12. capris cum Sequela sua unius anni, etc.

Forte eadem notione qua

les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.

Sequela, in Charta ann. 1234. apud Kennett. Antiquit. Ambrosd. pag. 216 :

Confirmavi... totam terram quam habui in Wrechwich cum omnibus pertinentiis, cum villanis et eorum Sequelis et catallis.

Charta ann. 1277. ibidem pag. 288 :

Confirmavi Waltero priori de Berncestria..... totam terram illam, pratum et villanos cum villanagiis, omnibus catallis et tota Sequela ipsorum.

Alia ann. 1288. ibid. pag. 310 :

Concessimus... maneria nostra... una cum villanis, coterellis, eorum catallis, servitiis, sectis, et Sequelis, et omnibus suis, etc.

Charta ex Tabul. Mortuimaris tom. 4. Hist. Harcur. pag. 1378 :

Et unam baiatam terræ, quam Radulphus de la Brene quondam tenuit, et eundem Radulphum cum Sequela sua tenendam et habendam in perpetuum.

Charta apud Madox Formul. Anglic. pag. 419 :

Concessi... Agnetem filiam Jordani,..... et Symonem Calf filium suum.... cum omnibus catallis eorum et cum tota Sequela eorum, et cum omnibus sectis et eorum exitibus... ita quod aliquid... nec in catallis, Sequelis, sectis, et exitibus eorum de cætero vendicare nec exigere poterimus.

Ubi Sequela dicitur, ni fallor, de rebus ad aliquem pertinentibus, ac præsertim de animalibus : quo significatu Suite occurrit in Consuet. Turon. art. 100.

Sequela, Jus, quod domino competit persequendi suos homines, cum eo inconsulto ad alium dominum transierunt : quod Secta fugitivi alibi dicitur. Vide Fugaces. Practicis nostris Droit de suite. Charta Libertatum oppidi S. Karterii in Biturigibus ann. 1251 :

Si vero aliqui alienigenæ advenerint, mansuri infra metas libertatis prædictæ, dum tamen non sint homines aliquorum Sequelam habentium in villa, ibi dominum facere poterunt, quemcumque voluerint, etc.

Consuetudines MSS. S. Juliani in Lingonibus :

Cil qui demorent en la vile de S. Julien, et qui iqui seront, ne seront estant, et qui iqui venront, demorent iqui franchement sans nule servitute, et sans nule taille, et s'en pourront aller d'iqui, quant il vouront, sans nul reclaim et sans nule Suite.

Adde Consuet. Arvern. cap. 27. art. 2. 9. vet. Bituric. tit. 1. art. 1. Melodun. tit. 1. 11. Marchiæ art. 147. Litt. ann. 1368. tom. 5. Ordinat. Reg. Fr. pag. 155. etc. Vide Secta 10.

Secutio, Eadem notione, in Charta Ludovici Comitis Sacricæsaris ann. 1219 :

Quod si homo Ecclesiæ S. Satyri... uxorem duxit feminam Domini de Sancero, cujuscunque legis vel conditionis, ancillam sive liberam, Dominus de Sancero ulterius in ea et in liberos ejus nullam habebit Secutionem.

3. SECTA 5. SECTA © École des chartes.

« 1 sequela » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 431c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SEQUELA01

1. SEQUELA, Exemplum, in Gloss. Isid. Papias : Sequela, mos, ritus, exemplum, institutum, consuetudo. Gloss. Lat. Gall. Sangerm. : Sequela, enseignement, coustume.

SEQUARE 2. SEQUELA © École des chartes.

« 2 sequela » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 431c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SEQUELA02

2. SEQUELA, Obsequium, ministrorum et famulorum cœtus, apud Petrum Blesensem serm. 43. Gloss. Lat. Græc. : Sequela, ἀϰολουθία. Hinc Frontinus lib. 2. cap. 4. Sequelas vocat servos militares :

Lixas calonesque et omnis generis Sequelas conclamare jussit.

P. Carpentier, 1766.

◊ Gall. Suite. Charta ann. 1340. in Reg. 73. Chartoph. reg. ch. 294 :

Omnem pœnam seu pœnas capitales seu pecuniarias, quam quasve ratione cujusdam invasionis et vulnerum inde sequtorum in gentes stabilitæ seu Sequelæ nobilis et potentis viri domini Bertrandi de Insula.... remittimus.

Hinc Prendre suite, pro Alicui adhærere, aliquem sequi, in Lit. remiss. ann. 1451. ex Reg. 184. ch. 191 :

Le suppliant fut malcontent de ce que icelle fille Prenoit suite d'autres que de lui, et que il ne la trouvoit, quant il la vouloit veoir.

1. SEQUELA 3. SEQUELA © École des chartes.

« 3 sequela » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 431c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SEQUELA03

3. SEQUELA, Consecutio, consequentia. Tertull. de Patient. cap. 5 :

Post mannæ escatilem pluviam ; post petræ aquatilem Sequelam, desperant de Domino.

Lactant. de Mort. Persecut. cap. 5 :

Immortalitas non Sequela naturæ, sed merces præmiumque virtutis est.

Idem de Opific. Dei cap. 4 :

Mors Sequela morborum est.

P. Carpentier, 1766.

◊ Hinc in Sequelam trahere, nostratibus Tirer à conséquence, in Lit. Casimiri III. ann. 1455. inter Leg. Polon. tom. 1. pag. 186 :

Promittimus tales fertones aut hujusmodi inconsuetas solutiones, ab ipsis expetitas aut datas, non in Sequelam trahere.

« 4 sequela » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 431c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SEQUELA04

4. SEQUELA, Opinio, sententia, suffragium. Adrianus de Veteri-busco de Reb. Leod. apud Marten. tom. 4. Ampl. Collect. col. 1267 :

Sed magistri, sedato tumultu, dixerunt, quod nemo recederet, sed in crastino super palatium quilibet diceret Sequelam suam.

Ubi in Diario idem Adrianus habet :

Quilibet diceret intentionem suam.

Ibidem infra :

Clamatum ad peronem quod nemo iret contra Sequelam palatii.

Rursum col. 1274 :

Super quibus propositis fuerunt multi tractatus. Multi nolebant facere prædictas allegantias, et dom. de Bierlo nolebat quod fierent, et dom. Bare et Razo prævaluerunt. Sequelæ non fuerunt portatæ super palatium, sed super consilium, et præceptum sub pœna capitis quod nullus aliquid inde revelaret.

« 5 sequela » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 431c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SEQUELA05

5. SEQUELA, pro Squilla, Tintinnabulum, campanula, in Inventar. ann.

1342. ex Tabul. S. Victoris Massil. Vide Skella.

« 6 sequela » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 432a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SEQUELA06

6. SEQUELA, Diversis notionibus, vide in Secta 3. 4. et in voce Huesium.

« 7 sequela » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 432a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SEQUELA07

7. SEQUELA, Dicitur de pullis equinis, vitulinis, aliisque animalibus, quæ matrem sequuntur. Charta Phil. Pulc. ann. 1303. in Lib. rub. Cam. Comput. Paris. fol. 222. r°. col. 1 :

Concedimus etiam usagium pasturarum in tota alta foresta Cuisyæ,... pro equabus duodecim et earum Sequela.

Inventar. ann. 1476. ex Tabul. Flamar. :

Et primo quindecim vaccas magnas, cum singulis Sequelis cuilibet ipsarum vaccarum.

Quod varie dixerunt nostrates. Charta ann. 1324. in Reg. 62. Chartoph. reg. ch. 169 :

Vint que poulins, que jumens et qu'estalons, avec les Sigans desdites jumens..... Et est assavoir que sitost comme les Sigans desdites jumens seront aagié, que il puissent vivre sans leurs meres, etc.

Alia ann. 1341. in Reg. 73. ch. 339 :

Deux bestes de séjour, avec leur Seguence de lait.

Lit. Phil. ducis Aurel. ann. 1361. in Reg. 124. ch. 357 :

Ouquel usaige... peuent metre et avoir dès la feste S. Michier jusque au jour de Noel, une truye et sa Signance d'une leciere née depuis le Noel précedent, ou deux pourceaulx tant seulement.

Charta ann. 1391. in Reg. 141. ch. 109 :

Douze beufs ou vaches et douze pors, avec leurs Suyans.

Alia ann. 1411. in Reg. 165. ch. 220 :

Avoir en pasturage sept jumens et leurs Suivans, dix vaches et leurs Suivans.

Lit. remiss. ann. 1477. in Reg. 206. ch. 1119 :

Si avoit mis en icellui pré ses deux beufz, une vache avecques son Suivant.

Vide in Secta 4. et infra Sequentes.

« 8 sequela » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 432a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SEQUELA08

8. SEQUELA, Rei cujuslibet appendix, accessio, idem quod supra Secta 12. Gall. Suite, dépendance, alias Sequelle, Signance et Singance. Libert. Brianc. ann. 1343. tom. 7. Ordinat. reg. Franc. pag. 725. art. 8 :

Concessit dictus dominus dalphinus omnia jura sibi competencia et competitura in laudimiis, terciis,..... Sequelisque eorum...... Laudimia, tercia, tresczena, vincena, mutagia, fidencias, pasqueyragia et Sequelam omnium præmissorum. La singnance des mareschaussées ; vingt trois sols, neuf deniers maille,

in Ch. ann. 1281. ex Chartul. S. Steph. Autiss. Charta ann. 1315. in Reg. 53. Chartoph. reg. ch. 100 :

Lesquiex (dix livres) il disoit avoir acoutumé panre..... avec les coustumes dessusdites à Courgenay,... pour cause des Signaces desdites coustumes..... Disme, terrage, coustumes, Signances, corvées, etc.

Lit. remiss. ann. 1395. in Reg. 139. ch. 151 :

Icellui Hennequin demanda audit curé sa houppelande, au suppliant sa courroye et les Sequelles, et ausdiz Simonnet et Henriot et Jehan Denis pareillement leurs couroyes et les Sequelles, etc.

Vide Sequentia 3.

« 10 sequela » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 432a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SEQUELA10

10. SEQUELA, Jus persequendi bona mobilia delinquentium et ea obtinendi. Charta ann. 1257. in Lib. 1. nig. S. Vulfr. Abbavil. fol. 19. r° :

De Sequela vero, super qua inter nos similiter contentio vertebatur, taliter duximus ordinandum, quod dicti decanus et capitulum (S. Vulfranni) nobis priore et conventu (S. Petri) volentibus et consentientibus, per totam terram vicecomitatus nostri prædictam Sequelam habebunt bonorum mobilium delinquentis in terra vicecomitatus aut dominii ipsorum, in illis quinque diebus Pentecostes.