« »
 
TERRAGIUM 1, TERRAGIUM 2, TERRAGIUM 3, TERRAGIUM 4, TERRAGIUM 5, TERRAGIUM 6.
[]« 1 terragium » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 072c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TERRAGIUM1
1. TERRAGIUM, Agrarium, Gall. Terrage, champart. Campipars sive Terragium, in Charta ann. 1248. ex Chartular. Campan. fol. 514. col. 1.
Terrage ou champart, qui est la mesme chose,
in Consuetudine Dunensi art. 50. Burbonensi art. 352. Pictavensi art. 62. 64. 84. Angeriacensi art. 10. 21. Ambianensi, et aliis. Terrage ou agrier, in Marchensi art. 331. Sic porro definitur in Consuetud. Blesensi art. 130 :
Le droit de Terrage est tel, que les heritages, qui sont tenus audit droit, quand ils sont enfruitez en grains, ou autres fruits, il en est deu au Seigneur du Terrage certaine portion, aux aucuns plus, aux autres moins, et ainsi qu'on les a accoustumez de payer selon la diversité des lieux.
Charta Ottonis Comitis Viromanduor. ann. 1030. apud Hemeræum :
Ut persolvant annis singulis redditum terræ cum consuetudinibus suis, id est quartam garbam Terragii, et 5. solidos, et 4. denarios in medio Martio, et 2. solidos, et 4. denar. de hospitibus.
Alexander III. PP. Epist. 48 :
Quosdam reditus, qui Terragia dicuntur, etc.
Charta ann. 1228. tom. 2. Sacræ Antiquit. monument. pag. 550 :
Concessi in perpetuum eidem Ecclesiæ Bellæ-vallis [] unum rasum frumenti singulis annis in Terragiis de Biauclei.
Vide Mich. del Molino in Repertorio v. Terragium, et Historiam Ecclesiast. Abbavillensem pag. 86. 88. etc. Occurrit passim. Vide Terraticum et Agrarium.
P. Carpentier, 1766.
◊ Formul. MS. Instr. fol. 30. v° :
Cum quoddam beneficium ecclesiasticum, quod decimæ et Terragium wlgariter nuncupatur,..... vacare noscatur ad præsens per mortem ejus,... qui ipsas decimas et Terragium in beneficium ab ipsa ecclesia obtinebat, etc.
P. Carpentier, 1766.
Terraigium, Eodem sensu, in Charta ann. 1280. ex Chartul. S. Vinc. Laudun. Pro districtu, in quo agrarium percipitur. Vide supra in Terrageria.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Terragerium, Eadem notione. Chartularium S. Vincentii Cenomanensis fol. 138 :
Dedit monachis sancti Vincentii.... Terragerium, quod de terra monachorum supradictorum annuatim accipiebat.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Terrageuria, Eodem intellectu. Charta ann. 1232. apud Stephanotium tom. 3. Antiq. Pictav. MSS. pag. 822 :
Serviens percipiet per se consuetudines suas ; videlicet Terrageurias, aostagia, mestivam, gallos, caseos, tortellos, et corveiam suam, etc.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Terregium, Pari significatu. Chron. Balduini diaconi tom. 2. Sacræ antiq. monument. pag. 207 :
In emptione terrarum, et Terregiorum, et decimarum aliorumque reddituum, etc.
Terrageria, Terragerie, in Consuetudine Pictavensi art. 64. 75. 191. Prædium terragio obnoxium : Terre à terrage, in Consuetud. Bituric. tit. 10. art. 26. Terre terragée, in aliis.
P. Carpentier, 1766.
Terragium, Fructus jure terragii collecti. Charta ante ann. 1200. ex Tabul. S. Petri Carnot. :
Si de eo, quod sine se terragiatum fuerit, terragiator illius clamorem fecerit, in granea nostra Terragium adunabitur, triturabitur et partietur.
P. Carpentier, 1766.
Terraigiaria Terra, Quæ terragio obnoxia est. Charta ann. 1242. in Chartul. Arremar. ch. 8 :
Vendiderunt... terras quas habebant Terraigiarias in finagio de Luisigniaco. Terre terrageau,
in Lib. cens. terræ d'Estilly an. circ. 1430. ex Cod. reg. 9493. fol. 6. v°. et 38. v°.
Terragerare dicitur, qui terragii jus habet. Tabular. Absiense fol. 170 :
Quod de omnibus terris feodi sui, quas fratres de Vauvert excolerent, in campo vel in area, advocato famulo suo Terragerarent.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Terragiare, Eadem significatione. Hist. MS. Monasterii S. Cypriani Pictav. pag. 432 :
Quandocumque gerbæ in agris dicti territorii decimandæ fuerint et Terragiandæ, etc.
Pluries occurrit ibi, ut et pag. seq. in Pancharta MS. titulorum S. Stephani apud Xantones Ch. 8. in Charta ann. 1230. apud Stephanotium tom. 3. Antiq. MSS. pag. 797. etc.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Terragire, Idem. Chronicon Bonæspei pag. 7 :
Balduinus Comes (donavit) duas carrucatas silvæ, ea conditione ut extirpata Terragiretur.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Terragialis, Ager obnoxius terragio. Charta ann. 1285. e Chartulario S. Johannis Angeriac. pag. 214 :
Recompensationem quarumdam terrarum....... quæ Terragiales sunt et solvunt terragium.
Terragiator, Qui vice domini terragium colligit. Charta ann. 1226. ex Tabular. S. Bertini :
Ita convenit, quod intrante Augusto quando voluerit ponet apud Helchin Terragiatorem suum juratum ad prædicta colligenda, etc.
Terragier Nostris. Charta ann. 1247. ex Chartular.[] Campan. in Bibl. Reg. fol. 343. v°. col. 1 :
Et se il avenoit chose par avanture que li sergens Terragieres et li dismieres ne soient au descharger les gerbesan croira lou deschargeour par som sairement.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Terragitor, Eodem significatu. Locus exstat supra in Bipertator.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Terruactum, Idem quod Terragium. Chartular. Aquicinct. fol. 39 :
Terruactum quoque tantum per consuetudinem nobis usque ad Alsigniacum afferat, et decimam in campo relinquat.
Hinc
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Terruactare, Terruectare, Terruactum seu Terragium colligere. Idem Chartul. fol. 18 :
Si monachi prædictæ Ecclesiæ manipulos suos Terruactare voluerint, hoc nequaquam facere præsument, nisi illi prius ab eis ad hoc vocati, venire distulerint.
Bis occurrit Terruectare ibid. fol. 39.
[]« 2 terragium » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 073b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TERRAGIUM2
2. TERRAGIUM, Ager, prædium. Charta Rogerii Comitis Calabriæ ann. 1088. apud Ughellum tom. 5. pag. 1047 :
Dedi Abbati B. Ambrosii pro Monasterio S. Bartholomæi Liparensis Terragia infra scripta,...... quæ Terragia sunt prope faciem Castri Militi limitata cum finibus infrascriptis, etc.
Charta Johannis Rem. Archiep. et Theobaldi Regis Navarræ ann. 1267. ex Chartul. Campan. fol. 116. v° :
De quibusdam videlicet Terragiis acquisitis de Monachis de Igniaco Cisterciensis Ordinis Rem. dyocesis, quæ nos Archiepiscopus dicimus in banno et jurisdictione nostra esse, et nos Rex dicimus dictorum Terragiorum custodiam ad nos de antiqua consuetudine pertinere.
Vide infra Terraria.
[]« 3 terragium » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 073b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TERRAGIUM3
3. TERRAGIUM, Præstatio, ut videtur, quæ domino feudi exsolvitur pro facultate acquirendi terram seu prædium. Charta ann. 1207. ex Chartul. Campan. f. 363. col. 1 :
Si autem homines ejusdem villæ extra metas ipsius villæ aliquid adquisierint in territorio Prioris Bellæ vallis, Prior per se habebit Terragium et consuetudinem inde sibi debitam.
Occurrit rursum infra.
[]« 4 terragium » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 073b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TERRAGIUM4
4. TERRAGIUM, Quod pro inhumatione solvitur Sacerdoti. Constitutiones provinciales sancti Edmundi Archiep. Cantuariensis ann. 1255. cap. 7 :
Et quod a Terragio corpus sepelire non differatur, sed post sepulturam si quid datum fuerit in eleemosynam recipiatur.
Vide Interragium.
P. Carpentier, 1766.
◊ Privil. civit. Viennæ ann. 1361. in Reg. 101. Chartoph. reg. ch. 118 :
Item quod (pro) exequiis et Terragio mortuorum in civitate et diocesi Viennæ exigi non valeat, nisi quod ponetur in ecclesia circa funus.
Consuet. S. Crucis Burdeg. ante ann. 1305. MSS. :
In magno cœmeterio S. Crucis nihil solvitur pro sepultura seu Terragio.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Terragium, Ipsa inhumatio. Vincentius Cigalt. de Bello Italico :
Utrum pro Terragio cadaveris domini Curati, sacristæ vel vicarii possint et debent aliquid percipere ? Certe non.
[]« 5 terragium » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 073b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TERRAGIUM5
5. TERRAGIUM, Agger terreus, Gallice Terrasse, Rempart. Radulfus de Rebus Gestis Friderici I. Imp. apud Murator. tom. 6. col. 1196 :
Quod castrum fortissimum erat cum fossato magno et murato.... et cum altissimo muro merlato juxta Terragium, et cum alio muro intus.
Gualwaneus Flamma apud eumd. Murator. tom. 12. col. 1018 :
Ex statuto Azi Vicecomitis Terragium, quod erat supra fossatum, cœpit explanari, et omnia luti culmina per civitatem adæquari.
Chronicon Modoet. lib. 3. eod. tom. col. 1137 :
Prætereundo fossam veniebant certi de [] eorum gente usque ad palangatum, qui tunc temporis erat super Terragium fossæ.
Rursum occurrit ibid. col. 1164. ut et vox Terrage, pro Gallica Terrasse, Aggere repræsentato et insculpto, uti patet ex Computo xv. sæculi apud Lobinellum tom. 2. Hist. Britan. col. 921 :
Une couppe et une esguerre de bericle garnie d'or à deux Terrages d'argent ez pattes esmaillez de vert, etc.
Vide Terracia, Terraius et Terrale 2.
[]« 6 terragium » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 073c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TERRAGIUM6
6. TERRAGIUM, Gall. Terraige, idem quod Stallagium, Præstatio, pro loco, ubi quis merces suas venum exponit. Consuet. Castell. ad Sequanam ex Cod. reg. 9898. 2 :
Marchans ou marchandes qui amenent en foire pour vendre en gros, vin, miel, sel, huille et autre graisses, ne doivent d'estaul ou de Terraige que quatre deniers Tournois.